Chicago’daki Field Müzesi’nden bilim insanları, Güney Amerika’da en eskisi 60 milyon yıllık olan üzüm fosili tohumları keşfetti. Bu fosiller, üzüm bitkilerinin dinozorların yok olmasından sonra yayıldığını ve çeşitlendiğini gösteriyor. Çalışmayı yöneten Dr. Fabiany Herrera ve ekibi, Kolombiya, Panama ve Peru’da bulunan tohumların 19 ila 60 milyon yıllık olduğunu belirtti. Bu keşif, üzümün tarihini anlamada önemli bir adım olarak görülüyor ve üzümlerin dinozorların ormanları açık hale getirmesiyle yayılma fırsatı bulduğunu öne sürüyor. Keşif, Amerika ve Karayipler’deki üzüm tarihini aydınlatarak, fosil kayıtlarındaki büyük boşlukları dolduruyor.

Avustralya'daki Cloggs Mağarası'nda, Son Buzul Çağı'nın sonlarına tarihlenen ve bilinen en eski kültürel olarak aktarılan insan ritüelini temsil edebilecek arkeolojik kanıtlar bulundu. Mağaradaki iki minyatür ocakta, 10.000-12.000 yıllık Casuarina ağacından yapılmış, yağla hazırlanmış çubuklar keşfedildi. Bulgular, GunaiKurnai halkının şifa veya büyü amaçlı ritüellerinin yaklaşık 500 nesil boyunca aktarıldığını gösteriyor. Araştırma, yerli halk ve akademisyenler arasındaki saygılı işbirliğinin önemini vurguluyor.

Araştırmacılar, Kolombiya, Panama ve Peru'da 60-19 milyon yıllık üzüm çekirdekleri keşfederek Batı Yarımküre'deki en eski üzüm ailesini ortaya çıkardı. Dinozorların çoğunun yok olması ve kuş ve memelilerin yükselişi, üzümlerin yayılması için fırsat tanımış olabilir. Araştırmacıların saha görevi sırasında And Dağları'nda bulunduğu 60 milyon yıllık çekirdek ise Güney Amerika'daki en eski üzüm kalıntısıydı.

Aarhus Üniversitesi'nden araştırmacılar, son 50.000 yılda büyük memeli türlerinin yok oluşunda insan avcılığının ana etken olduğunu gösteren kapsamlı bir çalışma yayınladı. Araştırma, geçmişteki iklim değişikliklerinin benzer bir yok oluşa neden olmadığını ve yok oluşların insanların gelişiyle örtüştüğünü ortaya koyuyor. Özellikle bir tondan ağır otçulların, aşırı avcılığa karşı savunmasız olduğu vurgulanıyor. Çalışma, büyük hayvanların kaybının ekosistemlerde önemli değişikliklere yol açtığını belirterek aktif koruma ve restorasyon çabalarının önemine dikkat çekiyor.

Macaristan ve Kanada'dan araştırmacılar, çocukların duygularını düzenlemek için dijital cihaz kullanmanın etkisini araştırdı. Öfke nöbetlerini yatıştırmak için sık sık cihaz öneren ebeveynler, çocuklarının duygularını kendi kendilerine düzenleme becerilerini istemeden de olsa engelleyebilir. Çalışma, duygusal patlamalar sırasında cihaz verilen çocukların bir yıl sonra daha zayıf öfke yönetimi ve daha az çaba gerektiren kontrol gösterdiğini ortaya koydu. Araştırmacılar, çocuklar için daha sağlıklı duygusal düzenleme stratejilerini teşvik etmek için yeni ebeveyn eğitim yöntemleri geliştirilmesini öneriyor.