Birkaç saniyede tüm hayatınızı tekrar yaşadığınızı hayal edin. Şimşek çakar gibi, vücudunuzun dışına çıkıp önemli hatıralarınızı izlediğinizi. "Hayatın gözlerinin önünden geçmesi" olarak bilinen bu süreç, ölümden dönme deneyimlerinde yaşananlara benzerdir. Bu deneyimler sırasında ve ölümden sonra beyinde neler yaşandığı, sinirbilimcilerin yüzyıllardır çözmeye çalıştığı bir gizemdir. Ancak, Frontiers in Aging Neuroscience'da yayınlanan bir çalışmaya göre beyniniz ölüm sırasında ve hatta sonrasında aktif kalabilir; hatta ölüm sürecini yöneten, bizzat beyin kendisi olabilir!^[1]

Estonya'daki Tartu Üniversitesi'nden Dr. Raul Vicente ve meslektaşları, 87 yaşındaki bir epilepsi hastasında elektroansefalografi kullanarak kasılma nöbetlerini kaydediyorlardı. Bu verileri kullanarak, hastayı iyileştirmeyi umuyorlardı. Ancak hasta, bu kayıt seanslarından biri sırasında kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Bu beklenmedik ölüm sayesinde ilk defa ölen bir insanın beyin aktivitesi kaydedilmiş oldu.

985 senesinde Grönland'ın güney kesimlerinde başarılı yerleşimler kuran İskandinavların, bu toprakları 15. yüzyılın başlarında neden terk ettiği sorusu, Geç Ortaçağ tarihinin en büyük gizemlerinden birisidir. Uzun zamandan beri bu konuyla ilgili ortak görüş; Küçük Buz Devri'yle birlikte düşen hava sıcaklıklarının bu coğrafyada yaşayan insan topluluklarının yaşamını sürdüremez hale getirmesiydi.

Ancak Massachusetts Amherst Üniversitesi tarafından yapılan bir araştırma, bu eski teoriyi adeta alt üst ediyor: İskandinavların Grönland'dan göç etmesinin nedeni sıcaklıkların düşmesi değil; kuraklıktı.

Kaya parçaları arasındaki çarpışmalar, Güneş Sistemi'nin erken dönemlerinde karasal gezegen oluşumunda merkezi bir rol oynamıştır. Benzer bir çarpışma üzerinde yapılan gözlemler, bu olayların Güneş Sistemi dışındaki yıldızlar etrafında ne sıklıkta gerçekleştiği hakkında ipuçları veriyor.

Dünya ve Ay da dâhil olmak üzere, sistemimizdeki kayalık gezegenlerin ve uyduların birçoğu, Güneş Sistemi'nin tarihinin başlarında şekillenmiştir. Kaya parçaları birbirine çarparak daha fazla malzeme biriktirebilir ve bu sırada boyutları artabilir veya daha küçük parçalara ayrılabilirler.

Jiang Wei Wu ve Shaanxi, Çin'deki Northwest A&F Üniversitesi'ndeki meslektaşları tarafından PLOS Biology dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, bir anti-tümör ilacı, doğal bir açlık bastırmayı aktive ederek farelerde düşük dozlarda kilo kaybını sağlıyor.^[1] Sonuçlar, obeziteye karşı tedavilerin geliştirilmesi için umut verici yeni bir yol sunuyor.

Büyüme farklılaşma faktörü 15 (GDF15), stres dahil olmak üzere çok çeşitli uyaranlara yanıt olarak dolaşan bir hormondur. Önceki çalışmalar, GDF15'in yükselmesinin vücut ağırlığında bir düşüşe yol açtığını, bunun bastırılmasının ise obeziteye yol açtığını göstermiştir.

Yeni bir bilimsel çalışma, kabaca 15 ilâ 3.6 milyon yıl önce neredeyse dünyanın her yerinde yaşamış olan devasa Megalodon veya megadişli köpekbalığının daha önce varsayılan tüm vücut formlarından tamamen farklı olabileceğini gösteriyor. DePaul Üniversitesi paleobiyoloji profesörü ve çalışmanın yazarlarından Kenshu Shimada şöyle diyor:

Megalodon'un (veya bilimsel adıyla Otodus megalodon'un) vücut şeklinin mevcut anlayışı hakkındaki gerçeklere ışık tutan bu son araştırma, uluslararası Historical Biology dergisinde yer aldı.^[1]