Homelander, Narsisizm, Bağlanma Travması

Modern televizyon karakterlerinin önemli bir kısmı artık sadece “iyi” ya da “kötü” olarak yazılmıyor. İnsanlar özellikle son yıllarda eylemlerinden ziyade iç dünyasıyla öne çıkan, derinlikli karakterler görmek istiyor. The Boys dizisindeki Homelander, bunun en çarpıcı örneklerinden biri. Onu sıradan bir antagonistten ayıran şey neredeyse sınırsız fiziksel gücüne eşlik eden, psikolojik olarak paramparça olan benliği. Homelander modern psikolojinin farklı kuramlarıyla okunabilecek kadar karmaşık bir zihinsel yapıya sahip.

Karakter dışarıdan bakıldığında kusursuz bir üstünlük yanılsaması oluşturur. Kendini insanlığın üzerinde görür, korku ile hayranlığı aynı anda yönetebilir ve bulunduğu her ortamda merkezde olmayı başarır. Fakat bu yüzeysel görüntünün altında son derece kırılgan bir yapı mevcut. Grandiyöz narsizm ile kırılgan narsizmi aynı anda bulundurması, Homelander’ın kişiliğini daha da ilgi çekici yapar.

Klinik literatürde Otto Kernberg narsistik kişiliği saldırganlık ve yıkıcılık ekseninde değerlendirirken, Heinz Kohut narsizmin temelinde derin bir benlik yaralanması olduğunu düşünür. Homelander bu iki yaklaşımın neredeyse birleşim noktası gibidir. Hem kendisini tanrısal bir figür gibi görür hem de en küçük reddedilme ihtimaline karşı oldukça savunmasızdır.

Laboratuvarda Yetişen Bir Benlik

Homelander bir aile içinde büyümedi. Bir ev yerine laboratuvarda yetiştirildi. Çocukluğu sevgiden ziyaden gözlemlenmekle ve test edilmekle geçti. İnsan olmayı öğrenmesi gerekirken bir proje olarak değerlendirildi.

John Bowlby ve Mary Ainsworth tarafından geliştirilen bağlanma kuramına göre bireyin erken dönemde güvenli bağ kurması, sonraki yıllardaki duygusal düzenleme kapasitesinin temelini oluşturur. Fakat Homelander’ın hayatında güvenli bağ kurabileceği tek bir figür bile yoktu. Onun hayatında sevginin yerini işlevsellik almıştı. İşte bu yüzden insanlara yaklaşımı daima çarpıktır. Yakınlık ister ama samimiyete tahammül edemez, sevilmek ister ama sevgiyi kontrol edemediği için tehdit altında hisseder. İnsanlarla bağ kuramaz çünkü bir insan olarak sevilmenin ne anlama geldiğini hiçbir zaman öğrenmemiştir.

Grandiyöz Fakat Kırılgan

Homelander ilk başlarda klasik bir grandiyöz narsist gibi görünür. Kendini üstün görmesi, empati eksikliği, sürekli onay ihtiyacı ve başkalarını maşa olarak kullanması bu izlenimi sağlamlaştırır. Ancak bu büyüklenmeci tavrın altında son derece kırılgan bir yapı taşır. Klinik psikolojide grandiyöz narsizm dışarıya yönelik üstünlük fantezileriyle ilişkilendirilirken kırılgan nasrsizm utanç, değersizlik hissi, terk edilme korkusuyla ilişkilendirilir. Homelander tüm bu özellikleri aynı anda taşır.

Toplum önünde mutlak özgüven sergilerken özel anlarında küçük bir çocukmuşçasına onay arayışı gösterir. İnsanların onu sevmesini istemesinin sebebi egosunu besleme ihtiyacının yanında var olduğuna inanabilmek için de buna ihtiyaç duymasıdır. Çünkü benliği sabit değildir. Kendini başkalarının gözündeki yansımasıyla tanımlar. Alkışlar bittiğinde geriye kalan tek şey koca bir sessizliktir.

Süt Takıntısı: Görünenden Fazlası

Dizinin en rahatsız edici ama aynı zamanda en zekice yazılmış detaylarından biri Homelander’ın sütle kurduğu ilişkidir. Bu durum çizgi romanlarda bulunmaz. Diziye özellikle eklenmesi karakterin psikolojik derinliğini arttırır. Çünkü süt takıntısı tuhaf bir alışkanlıktan fazlasıdır, bastırılmış çocukluğun sembolüdür.

Psikanalize göre bu davranış erken dönem oral ihtiyaçlarla ilgilidir. Melanie Klein ve Donald Winnicott gibi nesne ilişkileri kuramcılarının bakış açılarına göre süt duygusal tutulmanın temsilidir. Homelander için anne figürünün yerine geçen bir simgeye dönüşür. Güçlü görünmeye çalışan yetişkin bedeninin içinde hiçbir zaman yatıştırılamamış bir çocuk vardır.

Soldier Boy: Travmanın Sertleşmiş Hali

Soldier Boy da sağlıklı bir çocukluk yaşamamıştır. O da sevgi ve anlayıştan uzak, sertlik ve küçümseme ile büyümüştür.

Fakat Soldier Boy otoriter bir aile yapısında büyümüştür. Babası tarafından sürekli yetersiz görülmüş, erkekliğini kanıtlamak zorunda bırakılmıştır. Dolayısıyla kırılganlığını bastırıp saldırgan, sert bir kişilik inşa etmiştir. Homelander ise duygusal gelişim yaşamadan büyütüldüğü için kırılganlığını hiç dönüştürememiştir. Soldier Boy duygularını gömerken Homelander duygularının içinde boğulur.

Yani Soldier Boy zalim olabilir ancak hâlâ insani bir geçmişe sahiptir. Homelander ise baştan itibaren insanlığın dışında kalmıştır.

Butcher: Benzer Yaradan Başka Bir Sonuç

Billy Butcher, bu denklemde bambaşka bir yerde durur. O da travmatik bir geçmiş taşır. Şiddet görmüş, kayıp yaşamış ve öfke geliştirmiştir. Fakat Butcher ile Homelander arasındaki temel fark, Butcher’ın farkındalığıdır. O, acısının farkındadır.

Homelander yaşadığı boşluğu dışarıdan doldurmaya çalışır ancak Butcher kendi karanlığını bilir. Bu onu daha ahlaki yapmaz fakat daha bilinçli bir hale getirir. Homelander kontrol edemediği duygularının kuklasıdır. Butcher ise çoğu zaman kendi nefretini araç olarak kullanabilir. Bu iki karakter yüzeyde benzer gözükse de psikolojik olarak farklı yerlerde dururlar.

Baba Arayışı ve Soldier Boy’un Reddi

Homelander’ın en önemli psikolojik kırılmalarından biri Soldier Boy ile kurduğu bağda ortaya çıkar. Çünkü hayatında ilk kez kendi kökenine dair biriyle karşılaşır. Bu biyolojik bir bağlantıdan fazlasıdır, yıllardır eksik kalan baba imgesiyşe ilgilidir.

Fakat bu karşılaşma oldukça yıkıcıdır. Çünkü Homelander ilk kez idealize edebileceği bir figür tarafından reddedilir. Bir narsist için bu durum son derece sarsıcıdır. Homelander’ın sonraki zamanlarda gösterdiği daha yoğun öfke, paranoya ve sert kontrol ihtiyacının sebebi budur.

Sonuç Yerine

Televizyonda ve sinemada kötü karakter çoktur. Homelander’ı diğerlerinden ayıran şey, bütün dehşetine rağmen insani bir yaraya sahip olmasıdır. O korkulacak kadar güçlü, anlaşılabilecek kadar kırılgandır. Elbette yaraları onu daha iyi biri yapmaz. Yalnızca daha tehlikeli hale getirir.

Kimi zaman tüm insanlık, bir çocuğun asla çözülememiş yalnızlığının bedelini öder.