Birçok Antik Türün Yok Oluşunda İnsan Avcılar Suçlu Olabilir!

2014'ün başlarında ilan edilen bir araştırmaya göre yünlü mamutlar, dev tembelhayvanlar, mastodonlar ve mağara aslanları gibi 130.000 yıl kadar öncesinde gezegene hükmeden dev memeli hayvanların yok oluşu, iklim değişimlerinden ziyade insan avcılığı nedeniyle oldu. Aarhus Üniversitesi araştırmacılarından Chris Sandom şöyle söylüyor: "Eldeki deliller çok güçlü bir şekilde insanların belirleyici faktör olduğunu gösteriyor."

Sahra Altı Afrika'da insanların aletler üretip kullanmayı öğrendikleri devirde onlarla aynı dönemde başka bölgelerde evrimleşen büyük hayvanların o zamanlarda yok olma şansı yok denecek kadar azdı. İnsanlar Asya ve Avrupa'ya göç etmesiyle birlikte bu hayvanlar hiç de alışık olmadıkları yeni bir avcı türü olan insanlarla karşılaştılar. Bu da, yok oluş hızlarını arttırdı.

Elbette Avrasya'ya varan insanlarla birlikte iklimin de etkisi olmuş olabilir, çünkü insanların iklime bağlı olarak göç yönlerini ve yerleşecekleri coğrafyaları belirlediklerini biliyoruz. Örneğin Sandom, Avusturalya ve Amerika kıtalarındaki yok oluş hızının en yüksek olduğunu tespit etti. Bu kıtalar, türümüzün en geç yerleştiği kıtalardır. Bu yeni ve güçlü avcıların ortama birden dahil olması, hayvanların yeni çevre koşullarına adapte olmalarına yeterli süre tanımamış olabilir. Saldom, basitçe şöyle söylüyor:

Birdenbire evinize giren son derece gelişmiş bir avcıyla mücadele etmek zorunda kaldığınızı düşünün. Orada olan da buydu.