Ödüllü soru neden intihar etmek yerine yaşamalıyız ve neden yaşam iyi bir şey olarak sunulurken intihar etmek istemek psikolojik destek ihtiyacı olarak görülüyor?

İnsanın canlı olmasıyla ile alakalı bir durum ve bu canlılık zamanla toplumsal normları oluşturdu. Bu normları türün devamlılığını sağlama istenci dışında oluştuğunu düşünmemek lazım. Yani evliliğin bu kadar kutsallaştırılması veya çocuk sahibi olmaya teşvik edilmesi de aynı sebepten. 

Neden intihar etmek yerine yaşamalıyız? 

Çünkü yaşıyoruz  ve ölüp ölmemek tamamen sana kalmış ama başta da dediğim gibi kendini öldürmen çok zor bir durum. Bunun da sebebi vücudundaki her zerre genellikle daha fazla yaşamaya çalışmak şekilde gelişti. Bulundurduğun stres sistemi veya diğer birçok şey bu sebepten evrimleşti kendini öldürmen için değil. Psikolojik destek konusu ise  insanın işlevsel bir varlık olarak görülmesi yani kimse işlevsel bir aletin ortadan kalkmasını istemez. Bu aynı zamanda empatik de bir şey yani birçok etken var. 

Devletler için her insan bir sermayedir hiç bir devlet sermayesini çöpe atmak istemez, yaşamanın pohpohlanması bu sebeptendir. Bakınız^[1] dünyanın en çok intihar edilen yeri olan Afrika'da dahi intihar meyillerini azaltmak için suç olmaktan çıkartılıp destek veriliyor. Bunu devlet insanın yaşam süresi boyunca kendine sağlayacağı faydayı düşünerek yaptığına inanıyorum.

Bu soruyu sorduğuna göre psikolojik olarak zorlu bir dönemden geçiyorsun muhtemelen . Hayat inişli çıkışlı. İyi zamanlar olduğu gibi kötü geçirilen zamanlarda oluyor. Ve ortalam bir insan ömrünün 70 sene civarında olduğunu tahmin edersek bu gibi durumları çok fazla . Her gecenin bir sabahı var. Sabahı göremeden geceden pes etmemen ve bu zorlu süreci profosyonel bir insanla atlatmak oldukça önemli. Maalesef cogu insan bosver salla gec onemsiz diyerek insanı yiyip bitiren duyguları yok sayıyorki burda devreye psikolojik destek giriyor.

Neden yaşamın iyi birşey olarak sunuldugunu bende çözemedim henüz.

Yanıtımın önüne eklemek istiyorum, hayat değerlidir, sen de yaşamın bilinen en üst düzeyine ulaşan biri olarak değerlisin. Yaşam entropinin, insan ise bildiğimiz yaşam biçimlerinin en yüksek stabilite hâlidir. En basit bir yaşam formu olan bir bakteriyi veya arkeyi yaratabileceğin moneküller doğada serbest halde mevcut, ama mevcut teknolojimizle bunu yapamazsın, bunun için doğa milyarlarca yıllık fiziksel kimyasal ve biyolojik evrim süreçleri oluşturdu ve mevcut teknolojimiz bunun simülasyonunu dahi yapamıyor. Sadece "canlı" olabilmek için bile bu kadar aşama gerekirken, insan olmanın gerektirdiği karmaşıklıktan bahsetmeme gerek bile yok sanırım. Yani yaşam öyle basit bir şey değil, insan düzeyinde karmaşık bir yaşam mevcut teknolojimizle sağlam bir bedene basit bir virüsün veya mutasyona uğrayan bir kanser hücresinin verdiği hasarı bile tam doğrulayamacak düzeyde. Zaten maksimum bir asır civarı bir (120 küsür yıl yaşayan istisnalar hariç, ortalama 1 asırdan da düşük) yaşam süresi olan, bu kadar karmaşık sistemlere, duyulara ve hislere sahip bir varlık, neden kendi hayatını sonlandırmayı, hatta bunun için acı çekmeyi veya başaramayıp sakatlanmayı bakıma muhtaç bir aciziyeti göze alsın? Bu düşünce nasıl "iyi" olarak sunulabilir? Tabiki bu bilişsel saptırmaların kökenini farketmek için psikolojik bir destek almak yararlı olur. İlayda'cım, sorudan bağımsız olarak söylüyorum, eğer bunu felsefi olarak soruyorsan sorduysan naçizane yanıtım yukarıdadır, ama kendin için soruyorsan, rica ediyorum bir uzmana danış. Eğer bir uzmana danışmaktan çekiniyorsan bizler de bu konuda sana bir profesyonel kadar yardımcı olamasak da en azından içini dökebileceğin ve bilişsel çarpıtmalarını keşfetmeni sağlayabilecek araçlar olabiliriz. İnsanlar bildiğimiz kimyasal biyolojik tüm evrimlerin en üst düzeyidir. Kendini sorgulayan yaşamın önemini sorgulayan insanlar da insanların en üst düzeyinde farkındalık sahibidir. Yani senin yaşamın 8 milyar insan arasında bile nadir bir değere sahip, eğer aklına böyle sorular gerçekten geliyorsa, profesyonel bir destek alman sadece senin için değil, insanlık için de çok değerli.

Yaşam, evrende çok düşük ihtimallerin sonucu ortaya çıkan ve bazı spesifik türler için "hastalıklı" bir durum olarak nitelendirilen, entropi karşıtı bir durumdur.

Peki neden bu durumu sürdürmekteyiz?

Sen, cosmos'un farkında bile olmadan var ettiği, bu varlık üzerine özel bir anlam atfetmeyen ve kendi varlığını ve anlamını var edebilecek nadide bir türsün: Homo sapiens, yani insan. Çokça ihtimali düşünen, meraklı bir tür. Kendi türdaşlarını çoğu durumda yaşama çekmesinin nedeni aslına bakarsak evrimsel süreçte ortaya çıktı: Sürüyü koruma içgüdüsü. Lakin işin içine felsefi bir anlam olarak bakarsak işler değişir.

Yaşamın sürekliliği ve gerekliliği nedir?

Bu soru uğruna bolca filozof veya düşünür çokça çaba sarf etmiş. Neden varlığımızı ve kimyamızı daim etmeliyiz ve neden bunun aksini yapmamalıyız?

Çünkü yaşam ve varoluş, özünde güzel olan bir tablodur. Detaylar bize haz katar.

Dünyaya dıştan bakarsan sadece mavi bir toprak su karışımı görürsün; ama yaklaşırsan bir toplum, bir millet ve en önemlisi yaklaşık 8 milyar, ayrıca evren görürsün. Kozmik zihinlerin kendi düşünsel varlıklarını nasıl daim ettiklerine tanıklık edersin. Güneş sistemine dışarıdan bakıp bir anlam atfedemeyebilirsin; ama her bir gezegenin o eşsiz varoluşuna tanıklık edersen değeri ve anlamı artar. Yaşama kıyıdan köşeden bakma; yaşam bizzat senin varlığın dahilinde sürdürülen bir yapı: Sen ve ben ve tüm evren.

Dolayısıyla, uzaktan baktığın bu tabloda ömrünün yetemeyeceği kadar güzel detay var ve sadece bir kere geldiğin bu yaşamda bunları görme şansın bir kere. Bundandır ki diğer insanlar da bunun hazzını bilir ve çokça desteklediler. Yaşam, fark etmeden çokça anlamla bürünmüş bir kumaş. Keşfedilecek çokça şey var.

Sevgilerle..