En sevdiğiniz şiir/şiiriniz nedir?

DAVET

Dörtnala gelip Uzak Asya'dan

Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan

bu memleket, bizim.

Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak

ve ipek bir halıya benziyen toprak,

bu cehennem, bu cennet bizim.

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,

yok edin insanın insana kulluğunu,

bu dâvet bizim....

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür

ve bir orman gibi kardeşçesine,

bu hasret bizim...

Nâzım HİKMET

Bende sığar iki cihân ben bu cihâna sığmazam

Cevher-i lâmekân benim kevn ü mekâna sığmazam

Kevn ü mekândır âyetim zâta gider bidâyetim

Sen bu nişân ile beni bil ki nişâne sığmazam

Kimse gümân ü zann ile olmadı Hakk ile biliş

Hakkı bilen bilir ki ben zann ü gümâna sığmazam

Sûrete bak vü ma'nîyi sûret içinde tanı kim

Cism ile cân benim velî cism ile câna sığmazam

Hem sadefim hem inciyim haşr ü sırât

Bunca kumâş ü raht ile ben bu dükâna sığmazam

Genc-i nihân benim ben uş ayn-ı ayân benim ben uş

Gevher-i kân benim ben uş bahr ile kâna sığmazam

Arş ile ferş ü kâf ü nûn bende bulundu cümle çün

Kes sözünü uzatma kim şerh u beyâna sığmazam

Gerçi muhît-i a'zâmım adım âdem durur âdemim

Dâr ile kün fekân benim ben mu mekâna sığmazam

Cân ile hem cihân benim dehr ile hem zamân benim

Gör bu latifeyi ki ben dehr ü zamâna sığmazam

Encüm ile felek benim vahy ile melek benim

Çek dilini vü epsem ol ben bu lisâna sığmazam

Zerre benim güneş benim çâr ile penc ü şeş benim

Sûreti gör beyân ile çünkü beyâna sığmazam

Zât ileyim sıfât ile Kadr ileyim Berât ile

Gül-şekerim nebât ile piste-dehâna sığmazam

Şehd ile hem şeker hem şems benim kamer benim

Rûh-ı revân bağışlarım rûh-ı revâna sığmazam

Tîr benim kemân benim pîr benim civân benim

Devlet-i câvidan benim îne vü âna sığmazam

Yer ü gökü düzen benim geri dönüp bozan benim

Cümle yazı yazan benim ben bu dîvâna sığmazam

Nâra yanan şecer benim çarha çıkar hacer benim

Gör bu odun zebânesin ben bu zebâne sığmazam

Gerçi bugün Nesîmîyim Hâşîmîyim Kureyşîyim

Bundan uludur âyetim âyet ü şâna sığmazam

Seyyid Nesimi

Kendisi 14. Yüzyıl divan şairidir. Malesef acıklı bir hikayesi vardır kendisinin. En çok aklımda kalansa onun derisinin yüzülerek öldürülmesidir. Bir rivayete göre kendisinin derisi yüzüldükten sonra derisini alıp sokak sokak gezmiştir. Yine eski zamanlarda yaşayan ve değeri bilinmeyen bilgin bir kişi ve yine acı sonu.

Gök Gürültüsü: Mükemmel Akıl, işte benim en sevdiğim şiir. Şiirin kendisini paylaşmayı çok istesem de, yapılan göndermeler ve ilahi tarzında oluşu nedeniyle atmak istemedim pek. Nag Hammadi metinleri arasında bulunan gnostik tarzda bir şiirdir. Her ne kadar fazla bilinmese de, şiirsel tarzı ile fazlasıyla belirsiz konusu sebebiyle oldukça ilgi görmüş bir metindir. Aynı şekilde, Nag Hammadi metinlerinde bulunan ilk ve tek (şu ana kadar) şiir niteliği taşıyan bir metindir. Metinin tarihsel değeri harici, yapıyla dil bakımı açısından Yahudi ve Mısır metinlerinden yararlanılmış gibi gözüküyor. Eserin bütününün paralel bölümlerle ele alınabileceğini görebiliriz. İşte benim ilgimi çeken ve oldukça hoşuma giden tarafı da budur. Metinin tarihsel değerini göz ardı edecek olsak bile genel yapısıyla gnostik tarzı fazlasıyla hoşuma gidiyor.

Bukowski- Blue Bird

bir mavi kuş var kalbimde

çıkmak isteyen

fakat ben çok çetinim onun için,

kal, diyorum, orada, ben,

seni görmesine izin vermeyeceğim kimsenin

bir mavi kuş var kalbimde

çıkmak isteyen

fakat ben viski döküyorum üstüne

ve çekiyorum içime

sigara dumanını

ve fahişeler ve barmenler

ve bakkal çırakları

hiç bilmediler

o içeride.

bir mavi kuş var kalbimde

çıkmak isteyen

fakat ben çok çetinim onun için,

diyorum ki,

otur oturduğun yerde, beni

berbat etmek mi derdin?

içine etmek mi istiyorsun işlerin?

Avrupa’daki kitap satışlarımı

baltalamak mı niyetin?

bir mavi kuş var kalbimde

çıkmak isteyen

fakat ben çok akıllıyım, onu sadece

geceleri salıyorum bazen

herkes uykudayken.

orada olduğunu biliyorum,

diyorum,

üzülme o hâlde.

sonra onu geri koyuyorum

fakat ufak ufak mırıldanıyor içeride,

izin vermedim tamamen ölmesine

ve birlikte uyuyoruz bu hâlde

gizli antlaşmamızla

ve bu hoştur yeterince

bir adamı ağlatmak için, ama ben

ağlamam, peki ya sen?