çabasızlık", "eylemsizlik" veya "zahmetsiz eylem" ifade eden çok biçimli bir anlama sahip eski bir Çin kavramıdır.Wu wei , İlkbahar ve Sonbahar döneminde ortaya çıktı. Erken edebi örneklerle, Şiir Klasikleri'nde bir fikir olarak , Konfüçyüs Analects'te , Çin devlet yönetiminde ve Taoizm'de önemli bir kavram haline geldi . En yaygın olarak, imparatorun davranışları da dahil olmak üzere, kişisel uyum, serbestçe akan kendiliğindenlik ve laissez-faire durumunu tanımlayan ideal bir hükümet biçimine atıfta bulunmak için kullanıldı . Genellikle bir ruh hali veya zihin durumunu belirtir ve Konfüçyüsçülükte geleneksel ahlakla uyumludur^[1]

^[1][1][1]Taoizimde akisina uyarak zorlamadan yasamak anlamina gelir,Yani, olaylara müdahale etmeden, her şeyin kendi yolunda ilerlemesine izin vermeyi savunur. Doğru zamanda, doğal şekilde harekete geçmek anlamına gelir.

Ornegin bir nehirde yuzmek gibi,nehirin akintisi seni gotursun ama sen uygun zamanlarda uygun hareketleri yaparak suyun yuzeyinde kalman gerek.

Yada bir bitkiyi yetistirmek gibi,sen onu ekersin ama onu sen buyutmezsin sandece uygun araliklarla ona su verirsin ama icindeki fotosentez reaxionlarina filan sen karisamazsin Yani kendini onun icin yormamalisin,gibi.^[1]

Iyi calismalar...