Merhaba. Size "kendi" başa çıkma yöntemlerimi sayacağım. Ama ondan önce ortak bir tamamen kurtulma yöntemi yoktur.^[1] En iyi yapabileceğiniz ve bende de işe yarayan yöntem panik atağı öğrenmenizdir. Siz panik atağı anladıkça onun tetiklenmeden önce sizin davranışınıza yaptığı değişikliği de fark edecek ve panik atağın oluşumuna sebep olan o tsunamiyi kıyıya gelmeden yakalayacaksınız. Bir ingiliz atasözündeki gibi "dostunu yakın tut, düşmanını daha yakın" yapın.

Benim başa çıkma yöntemlerim:

• Gökyüzüne bakmak
• Eski tarz sevdiğim şarkıcıları dinlemek (örn. Frank Sinatra, MJ)
• En yakın pencereyi açıp dibine uzanmak (herhangi bir yere uzandığımda yüzümü duvara dönerim ki kaygı güdümleri geliştirmeye devam edebileceğim görsel uyaranları almayayım.)
• Şekerli içecekleri ve yiyecekleri ağzıma tıkmak

Bunun dışında kalan çizgi film izlemek gibi normalde rahatlatıcı olan şeyleri önermem. Öyle ki ben Regular Show izleyip rahatlamak isterken "Pups'a neden bu kadar kötü davranıyorlar ya?" tribine girip onun üzerinden bile kaygı geliştirmiştim. En iyisi görsel hiçbir şeye bakmamak. Sokakta başıma geldiğinde bir bakkala girip üç meyve suyu almış ve geçirmiştim bir keresinde. Okulda vs. Hiç başıma gelmedi ancak gelcek olsaydı tuvalete kendimi kapatır ve köşeye bedenimi yaslardım.

Umarım yardımcı olabilmişimdir.