Evrimsel mekaniklerden biri de grup oluşturan canlılar arasındaki uyumdur. Örneğin bir sırtlan grubu içerisindeki hiyerarşiye uygun hareket etmeyen bir sırtlan dışlanır, hor görülür ve hatta gruptan sürülür. Aynı şey farklı memeli gruplarında da görülüyor. Bunun asıl sebebi gruptaki (genelde grup, akraba bireyler arasında kurulur) genlerin geleceğe sorunsuz bir şekilde aktarılmak istenmesidir. Yani amaç, kendi soylarını devam ettiren ve kendileri gibi tavır sergileyen bireyleri gelecekte yaşatmak istemektir. Bu durum doğal olarak bizim gibi primatlarda da ortaya çıkıyor. Gruplar, kimi zaman Hitler’in oluşturduğu veya bir arkadaş grubundaki gibi üst düzey zekamızın yarattığı ideolojiler üzerine de kurulabilir; aşiretler veya kabilelerdeki gibi soya bağlı da olabilir. Temeldeki içgüdü eski Homo atalarımızın da yaptığı gibi, hayata tutunmak ve kendi soyunu ya da şimdiki gibi kendi gibi düşünenleri geleceğe taşımaktır. Bundan ötürü de farklı düşünen bireyler önce hor görülür, tabiri uygunsa kafası ezilmeye çalışılır, uyum ve düzen bozulmasın diye. Günümüzdeki muhafazakar yani gelenekçi bireylerin devrimsel olaylara şiddetle karşı çıkması da buna örnektir.

Daha detaylı bilgi için okuyabilirsiniz: Toplumsal davranış nasıl evrimleşir?

İnsanın doğası gereği sosyal yapıya eğilimlidir ve bir toplulukta yer edinme istenci vardır. Bu detaylıca incelenen antropolojik bir konudur. Genel hatlarıyla göz atmak faydalı olacaktır. Pek çok canlıda hayatta kalma ihtimalini maksimize etmek için gruplaşma davranışını görmekteyiz.

Bulunduğu grupta diğerlerinden farklı olan kişinin bu farklılığını dile getirmesi modern toplumda düşünce özgürlüğü olarak geçmektedir. Diğerlerinden farklı derken, bu farkın yalnızca etnik kökeni değil kişinin kimliğini kapsayan tüm unsurları kapsadığını artık anlamış olduğumuzu sanıyorum. Aslına bakarsak modern toplumun bu seviyeye gelmesi bile çok yakın bir tarihe tekabül etmekte ve her toplumda bunun sağlanmadığı da ortadadır.

Kimlikleri arasında ciddi bir fark olmamasına rağmen sporda farklı takımları destekleyen kişilerin birbirlerine öfke duyması hatta kimi durumlarda zarar vermesi bu gerçeğe en büyük örneklerden biridir.

Derinlemesine düşünmeden tamamen içgüdüsel eylemler veya dogmatik inançların kimlik edinilmesi.