Deniz suyunu içilemez olmasının nedeni, canlıların vücut pH'ına kıyasla daha yoğun olmasıdır. Oluşan bu yoğunluk farkı nedeniyle hücrelerimize difüzyon yolu ile fazladan su girer ve sonuç olarak hücreler şişer ve patlar. Bu noktada vücut pH'ımız neden buna uyumlu bir şekilde evrilmedi diyebilirsiniz. Bunun nedeni ise çeşitli proteinlerin, lipid ve karbonhidratların görevlerini yerine getirebilmesi için gerekli olan farklı pH aralıklarına ihtiyaç duyuyor olmasıdır. Vücudumuz içinde pH farklılıkları da yine bu enzim ve proteinlerin işlevlerine yerine getirebilmesi üzerine düzenlenmiştir. Deniz suyu tüm bu pH farklılıklarına uyamlu olmadığı için hücrelere zarar verir, enzim ve proteinlerin çalışmasına izin vermez

Deniz suyu çok fazla tuz içerir ve eğer bir canlı deniz suyu içerse, vücut bu tuzu atabilmek için, vücutta var olan suyu da kullanacaktır.

Hücrelerimizde var olan su, tuzu elimine etmek için hücre dışına çıkar, buna ozmoz(geçişim) süreci denir. Vücut, aşırı miktardaki tuzu gidermek için, daha fazla idrar üretme eğilimi gösterir ancak idrar her zaman deniz suyundan daha az tuzludur. Yani deniz suyu içmek, vücudumuza su vermek yerine, su almış olur. Buna susuzluk paradoksu denir.

Yaklaşık olarak bir litre deniz suyunu atabilmek için, vücuda en az bir buçuk litre tatlı su gereklidir, ve bu da vücudun su kaybetmesine neden olur.

Tabi diyebilirsin ki evrim buna neden çözüm bulamadı, çünkü evrim bu şekilde işlemiyor yani evrim Kimya ve Fizik kanunlarının müsade ettiği şekilde işlemek zorundadır.

Ve bu yasalar gereği de bu kadar tuzlu suyu bir hücreye almak daha çok su kaybına neden oluyor bu da verimsiz olur ve canlının ölümü ile sonuçlanır.