Soru & Cevap: Soru Sor, Cevap Al

Fransızların köken olarak Germen kavmi olan Franklardan gelmesine rağmen Latin halkı olarak anılması, politik ve askeri egemenliğin kültürel ve dilsel asimilasyonla yer değiştirmesi sürecidir. Bu dönüşüm, Roma İmparatorluğu'nun çöküşünden Orta Çağ'ın erken dönemine kadar uzanan birkaç kritik aşamada gerçekleşmiştir:

Politik Fetih ve Yerli Halk: 5. yüzyılda Cermen kökenli Franklar, Clovis liderliğinde kuzeydeki ana vatanlarından günümüz Fransa topraklarına (o zamanki adıyla Galya) göç ederek burayı fethettiler ve bir krallık kurdular.

Demografik Hakimiyet Dengesizliği: Franklar bölgenin yöneticileri ve askeri elitleri haline gelse de, fethedilen Galya-Roma nüfusu sayısal olarak Franklardan çok daha fazlaydı; bu nedenle yönetici sınıf zamanla yerli halkın içinde erimeye başladı.

Dilsel Asimilasyon (Latinleşme): Franklar kendi Cermen dillerini (Frankça) getirmiş olsalar da, bölgede halihazırda kökleşmiş olan Halk Latincesi (Vulgar Latin) yaygın iletişim diliydi; yöneticiler kısa süre içinde yönetim, kilise ve ticaret için bu dili benimsemek zorunda kaldı.

Kültürel ve Dini Kaynaşma: Franklar kısa sürede Katolik Hristiyanlığı seçerek yerli halkla dini bir birlik kurdu, Roma hukuk sisteminin ve yerel kültürün unsurlarını benimsedi.

Yeni Bir Kimliğin Doğuşu: Yüzyıllar süren bu süreçte Cermen askeri aristokrasisinin kültürü ile yerli Galya-Roma halkının Latin kökenli dili ve gelenekleri harmanlanmış, nihayetinde Latince kökenli bir dil konuşan ve "Fransa" adını alan yeni bir ulus ortaya çıkmıştır.

Tarihsel materyalist bir yaklaşım olmadan, bugünün koşullarını diyalektik bir süzgeçten geçirmeden bir durumu değerlendirmek derin ve karanlık bir kuyuya götürür. Özellikle de kadın cinsine dair burjuva özgürlükçü özgürlük tanımlamaları yapmak feminizmi sınıf mücadelelerinden ayrı ele alan cehaletin bir ürünü bana kalırsa. İşini severek yapan işçiler, emekçiler de var ama kimse onlara emeklerinin karşılığını 3 saatlik çalışmayla alabildiklerini ve geri kalan saatleri patrona ve sermayeye çalıştığını söylemiyor. Kadınlar binlerce yıldır erkek egemen sistemlerin içerisinde yaşıyorlar, istismar ediliyor, metalaştırılıyorlar. Erkek egemenlik, erillik nasıl tek tek bireylerin sorunu olarak ele alınamayacak kavramlarsa, öğretilmiş kadınlıkta böyle bir kavramdır. toplumsal sorunlardır bunlar. Kapitalizmin yüzyıldır zerk ettiği güzellik algısı, bireycilik, ben merkezcilik insanlarda sahte özgürlük algıları yarattığı için, bedenini sadece daha güzel görüneceğini düşündüğü için bıçak altına yatıran bir kadının ''aynaya baktığımda kendimi daha güzel görmek bana daha iyi hissettirecek ''demesi onun seçimi olarak düşünülemez. Yüzyılları bulan bir manipülasyonun ürünüdür. Porno sektörü de maalesef işte bu sistemin fuhuş endüstrisinin en dip noktasıdır. Ben bu konuları ''intihara teşvik'' suçuna benzetiyorum. İntihar, bu eylemi gerçekleştirenin kendi seçimi ama onu o evreye sürükleyen koşullar, kişiler, kurumlar, toplumsal, ekonomik ve politik konjonktürler bu eylemden azade düşünülebilinir mi? Tamamen vardığı bilinç sonucu var olan yaşamına devam etmeme kararı alanları örnek verenler olur bu konuda, tıpkı porno sektöründe metalaşmaya karar veren kadınlar olduğunu söyleyenler gibi. Tekil örnekler, istisnalar tarihsel gerçeği ters düz etmeye yetmez. Bu konu daha çok su kaldırır ama en kısa bu şekilde meramımı anlatmış olayım şimdilik.

İnsana bir soru sorduğumuz zaman aslında sadece sorunun cevabını almaya çalışmış olmuyor, o kişiye bir öğretmen misali rol atamış oluyoruz. Birisi sizin bilebilme potansiyeliniz olduğunu düşünerek veya kendi bilmediği için yada sizi test etmeye çalıştığından bilgi kapasitenizi sorgularken haksız çıkmak istemezsiniz. O an muhtemelen doğru bilgi değil, kendi çıkarınız önemlidir çünkü çoktan kafanızda kıyaslama yapmaya başlamışsınızdır.