Eylül 2021'de US Geological Survey'den araştırmacıların oluşturduğu uluslararası bir ekip, White Sands Ulusal Parkı'nda bulunan fosil ayak izlerinin 21.000 ila 23.000 yıllık olduğunu duyurmuştu. Bu tahmin, Kuzey Amerika'daki insan varlığının daha önce düşünülenden birkaç bin yıl daha eski olduğu ve kıtanın ilk sakinlerinin ve mega faunasının Pleistosen çağının sona ermesinden birkaç bin yıl önce bir arada bulunduğu anlamına geliyordu.

2021'deki bu araştırmanın sonuçları, toplumun hayal gücünü harekete geçiren ve bilim camiasında tarihlerin doğruluğu konusunda muhalif yorumları teşvik eden küresel bir tartışma başlatmıştı. USGS araştırma jeologu ve White Sands ayak izlerinin yaşını doğrulayan yeni yayımlanan bir çalışmanın yazarlarından Jeff Pigati şöyle söylüyor:

Bilim insanları geçmişte uykuyu; beyin ile dış dünya arasındaki bir pencerenin üzerine çekilen, beynin dış uyaranlara tepkisini durduran bir perde gibi düşünüyordu.

12 Ekim 2023 tarihinde Nature Neuroscience dergisinde yayımlanan bir çalışma, uyku esnasında bu perdenin kısmen açık olduğu zamanlar olabileceğini gösterdi.^[1] Araştırmaya katılan kişiler, araştırmacıların kendisine söylemiş olduklarına bağlı olarak uykunun belirli evrelerinde gülümsüyor ya da kaşlarını çatıyordu. Fransa'da yer alan Paris Beyin Enstitüsünde bilişsel bilimci olan çalışmanın ortak yazarlarından Delphine Oudiette, tarihsel olarak uykunun tanımının çevre ile ilgili bilincin durması olduğunu vurgulayarak konu hakkında şunları söylüyor:

Yeni klinik deney verileri, bir antiviral ilaç olan ensitrelvir'in COVID-19'un neden olduğu koku ve tat kaybı semptomlarının süresini kısalttığını gösterdi. İlaç, bu semptomları hafifleten ilk ilaçlar arasında yer alıyor ve diğer COVID-19 tedavilerinin aksine, sadece ağır hastalık riski yüksek olan kişilere yönelik değil.

Pandemi döneminin başlarında, COVID-19 yaşayan kişilerin yaklaşık %40 ila %50 kadarı koku ve/veya tat alma duyularında kayıp yaşamıştır.^[1] Antiviral bir ilaç olan molnupiravir bu duyuların iyileşmesini hızlandırmaya yardımcı olmaktadır.^[2] Ancak, genellikle sadece hastalık riski açısından en savunmasız kişiler bu ilacı alabilmektedir.

Lund Üniversitesindeki araştırmacılar, farelerin beyinlerindeki elektriksel sinyalleri 128 farklı bölgeden aynı anda ölçebilen ileri düzey bir teknik geliştirdi. Bu teknik, beyinde neler olup bittiğini gerçek zamanlı olarak anlamamıza olanak tanıyor. Araştırmacılar bu yöntemi kullanarak psikedelik ilaçların beyin üzerindeki etkilerini inceledi ve çok ilginç bir sonuca ulaştı: Beynin farklı bölgelerindeki nöronlar, beklenmedik bir şekilde senkronize hareket etmeye başladı. Bu bulgu, hem bilinç hallerimizi anlamak hem de psikoz gibi zihinsel durumları daha iyi çözmemize olanak sağlıyor.

Bu yeni teknik sayesinde araştırmacılar, psikedelik ilaçların beyinde nasıl bir etki yaptığını daha ayrıntılı bir şekilde görme şansı buldu. Araştırmanın başındaki nörofizyoloji uzmanı Pär Halje, bu bulguların neden bu kadar önemli olduğunu şu sözlerle açıklıyor:

Kompleks yapı ve dinamik işlevleriyle proteinler; geometrinin kilit önem taşıdığı basit yapıtaşlarının eşsiz kombinasyonlarıyla çok sayıda biyolojik görevi yerine getirir. Neredeyse sınırsız olan düzenleme seçenekleri sayesinde ilgili işlevlere dönüşüm ve özel protein tasarımları yapılabilir.

Journal of Applied Physics'te yayınlanan bir çalışmada Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden Markus Buehler proteinleri daha iyi anlayabilmek için "transformatör" olarak adlandırılan dikkat sinir ağları ile grafik sinir ağlarını birleştirdi. Bu yaklaşım mevcut olan proteinlerle birlikte doğanın henüz tasarlamadığı proteinlerin yapısını da tahmin edebilmemiz için geometrik derin öğrenmeyle dil modellerinin güçlü yönlerini birleştiriyor. Buehler, bu konuda şunları söylüyor: