Murat Kaya

Bugün size daha 32 yaşında kanserden ötürü hayatını kaybeden babam Murat Kaya’dan bahsedeceğim. Haziran 1979 Kocaeli Körfez doğumlu Murat Kaya’nın müzikle tanışması çok küçük yaşlara dayanır. Küçük yaşta bağlama çalmayı öğrenir.

İlk profesyonel müzik eğitimine İzmit Belediye Konservatuarı’nda başlar. Arından Kocaeli Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi’ne girip 1 sene okuduktan sonra İTÜ, Türk Musikisi Devlet Konservatuarı’na geçiş yaptı. Burada profesyonel müzik çalışmalarına devam eder. Avrupa Yakası dizi jeneriği, Anadolu Ateşi gibi projelerde çalışmıştır. 2005’te Hüseyin Özkılıç ile “Kardeşçe” isminde albüm çıkarmıştır.

2001’de Hafize Nazlı Kaya ile evlendi. 2007’de oğlu olan ben dünyaya geldim. Ben 6 aylıkken kanser teşhisi kondu ve doktorlar, “3 ay ömrün kaldı” dediler. Buna rağmen o her zaman pozitif, neşeli ve esprili bir şekilde hayata tutunmaya çalıştı. Kadıköy Halk Eğitim Merkezi gibi pek çok yerde saz hocalığı yaptı. Bu süre içinde Çetin Akdeniz’in şefliğini yaptığı Mavi Nota’da çalışmalar yaptı. Şubat 2009'da kurulan Mavi Nota Halk Türküleri Topluluğu bağlama ustası Çetin Akdeniz ile ilk çalışmasını 28 Şubat' ta Taşkışla' da gerçekleştirmişti. Mavi Nota adı 28 Mart' ta grubun adı olarak benimsenmişti. Çatalca' da Aziz Nesin' in çocuklarına türkü söyleyerek işe başladılar. Edremit Zeytinbağı' nda Tuncel Kurtiz' le birlikte Ali Ekber Çiçek' e türküler söylediler; Ergene Nehri için SUSİ Korosu ve Muammer Ketencoğlu ile sahne aldılar. İstanbul' da ve Anadolu' da birçok kez konserlerleri oldu.

2009’da kendisine moral olsun diye bir dayanışma gecesi düzenlendi. Geceye Nurettin İlhan, Cengiz Özkan, Çetin Akdeniz gibi pek çok sanatçı katıldı. İşte orada yalnız olmadığını anladı. 2011’de gitgide kötüye gitmesi ardından arkadaşları, hocaları ve öğrencileri ellerinden geleni yaptılar. Kendisi adına bir Facebook grubu kurulmuş ve Mayıs 2011’de bir dayanışma gecesi daha düzenlenmişti. Bu geceye Ender Balkır, Taşkın Doğanışık, Ali Gürlü, İnşa THM topluluğu, İsmail Altunsaray gibi pek çok sanatçı katıldı. Bu vefa gecesi Kadıköy Halk Eğitim Merkezi’nde oldu. Durumu iyice kötüye gitti. Kanser artık tüm vücuda yayılmıştı. 18 Aralık 2011... Ben 4 yaşınaydım. Annem beni Kadıköy Halk Eğitim Merkezi’ne tiyatroya götürdü. Tam binanın kapısını tuttuk. Annemin telefonu çaldı. Arayan dedemdi. Annem beni oradaki güvenliğe emanet etti. Ardından telefonla konuşup kapattı, taksiye bindik annem ağlamaya başladı ben de orada niye ağladığını sordum, bana bakıp “bacağım acıdı Koray” dedi. 18 Aralık 2011’de saat 11.30’da son nefesini verdi. Babaannem yanında refakatçı olarak kalıyordu. Ölüm haberi hemen herkese gitmişti.

Kendisi tam bir model uçak hayranıydı. Bir gün Nurettin İlhan sormuş, " Bu kadar yol gelip gidiyorsun bunun için, yorulmuyor musun? "

O da "Buraya gelince ağrılarımı unutuyorum " demiş sonra da son uçağını da mavi göklere havalandırmış, artık hiçbir ağrısı kalmamıştır eminim… Devri daim olsun…

İki de türküsü bulunmaktadır. Nurettin İlhan, Orhan Hakalmaz ve Esin Çiftçi gibi sanatçılar tarafından seslendirilip yayınlanmıştır.

Doğum günüde rahmetle anıyorum.