MEKANİK GERİ TEPME

Evreni bir kumaş, zamanı bir nabız, karanlık maddeyi ise yan odadaki gölge olarak hayal ettik. Bugün ise en başa, her şeyin başladığı o "tekillik" denilen ama aslında bizim için "Maksimum Kapasite" anı olan o büyük kırılmaya gidiyoruz.

Modern fizik bize evrenin sonsuz yoğunluktaki bir noktadan patladığını anlatıyor. Ama gelin biz yeni penceremizden bakalım: Ya Big Bang bir patlama değil de, Metrik Katman’ın artık daha fazla bükülemediği için verdiği bir mekanik yanıtsa?

Çarşaf Ne Kadar Yük Kaldırır?

Bir çarşafı ne kadar gerebilirsiniz? Üzerine ne kadar ağırlık koyabilirsiniz? Bir noktadan sonra çarşafın lifleri daha fazla esneyemez hale gelir. İşte bu yeni hipotezde evrenin başlangıcı, toplam enerjinin (madde ve karanlık madde) Metrik Katman üzerinde ulaştığı "Maksimum Enerji Taşıma Kapasitesi"dir.

Zihninizde canlandırın: Tüm evrenin kütlesi küçücük bir hacme sıkıştığında, doku (Metrik Katman) üst boyuta doğru öyle bir gerilir ki, artık kilitlenme noktasına (Planck Yoğunluğu) ulaşır. Doku "buradan daha aşağı gidemem" der.

Mekanik Geri Tepme (Rebound)

Bugüne kadar buna "Big Bang" diyorduk; hadi şimdi "Mekanik Geri Tepme" diyelim. Bir yayı sonuna kadar sıkıştırıp bıraktığınızda ne olur? Yay, o sıkışmış enerjiyi dışarı doğru fırlatır.

Katman o doygunluk noktasına çarptığı an, doku kendini yırtılmaktan kurtarmak için muazzam bir tepkiyle genişlemeye başlar. İşte "Enflasyon" dediğimiz o ışık hızından hızlı genişleme evresi, aslında katmanın bu kilitlenmeden kurtulma çabasıdır. Bu bir "rastgele patlama" değil, dokunun elastikiyetini koruma refleksiydi.

Güçlerin İlk Dansı

Bu ilk geri tepmeden sonra evrende bir halat çekme yarışı başladı. Bir yanda her şeyi içeri çekip katmanı tekrar büzmeye çalışan Kütleçekimi (%30), diğer yanda katmanın kendi doğal yayılma isteği olan Karanlık Enerji (%70).

Başlarda evren o kadar küçüktü ki, kütleler birbirine çok yakındı ve kütleçekimi bu yarışı kazanıyor gibiydi. Ancak hipotezimizden yola çıkarak yaptığım hesaplamalar gösteriyor ki; evren bugünkü büyüklüğünün %76'sına ulaştığı o kritik dönemeçte, galaksiler arası boşluklar öyle bir noktaya geldi ki, katman üzerindeki kütleçekimi havlu attı. O andan itibaren Metrik Katman "nefes almaya" başladı ve genişleme hızlanarak bugünkü halini aldı.

Tanrı Zar Atmadı, Yay Serbest Kaldı

Geldiğimiz noktada diyoruz ki evrenin doğuşu bir kararsızlık değil, bir mukavemet meselesidir. Bizler, o devasa "mekanik geri tepmenin" hala genişlemeye devam eden dalgaları üzerindeyiz. Ayaklarımızın altındaki doku hala titriyor ve artık nedenini biliyoruz.