GÖRÜNMEZ DEVLER VE EVRENİN SINIRLARI

Ayaklarımızın altındaki o devasa çarşafın (Metrik Katman) nasıl titrediğinden ve nasıl bükülmedinden bahsetmiştik. Bugün, bu çarşafın üzerindeki en büyük "hayaletlerden" birini ve neden her istediğimiz hıza ulaşamadığımızı konuşalım.

Hepimiz ışık hızının evrenin hız sınırı olduğunu duymuşuzdur. Peki, neden? Doğa bize neden "Dur, daha hızlı gidemezsin!" diyor?

Eğer evren elastik bir çarşafsa, o çarşaf üzerinde yayılan hiçbir titreşim, çarşafın kendi esneklik kapasitesinden daha hızlı gidemez. Bir gitar teline ne kadar sert vurursanız vurun, sesin yayılma hızı telin gerginliğiyle sınırlıdır. Yani ışık hızı bir yasak tabelası değil; üzerinde yaşadığımız o dokunun, Metrik Katman’ın en yüksek viteste çıkabildiği mekanik sınırdır.

Yan Odadaki Komşu

Gelelelim evrenin en büyük bulmacasına: Karanlık Madde. Gökbilimciler yıllardır "göremediğimiz ama çekimini hissettiğimiz" devasa bir kütleden bahsediyorlar. Onu aramak için yerin altına dev dedektörler kuruyor, gökyüzünde hayalet parçacıklar arıyoruz. Ama ya o madde burada değilse?

Analojimize geri dönelim. Biz bu çarşafın yüzeyindeki kum taneleriyiz. Ama çarşafın bir derinliği (transversal boyut) olduğunu söylemiştik. Ya bazı enerji paketleri, bu çarşafın bizim "üç boyutlu yüzeyimize" temas etmeyen, daha derin veya daha farklı bir yerinde sıkışmışsa?

Tıpkı yan odadaki birinin ayak seslerini duymak ama onu görememek gibi. Karanlık madde, bu evrensel çarşafın (Metrik Katman'ın) bizim algılayamadığımız derinliklerinde var olan ama bükülme etkisi çarşafın her yerine yayılan maddedir. Onu göremiyoruz çünkü ışık sadece çarşafın yüzeyinde kayıyor; ama kütleçekimini hissediyoruz çünkü aynı çarşafın üzerinde yaşıyoruz.

Bir Mekanik Bütünlük

Artık her şey birbirine bağlanıyor. Işık hızı çarşafın esnekliği, yerçekimi çarşafın bükülmesi, karanlık madde ise çarşafın derinliklerinde saklanan gölgeler olabilir. Evren bir bilmece değil de sadece doğru açıyla bakmamızı bekleyen muazzam bir makine olamaz mı?