Bir gerçeklik, ne kadar bilgiyi taşıyabilir, iletebilir ve bir bilinç tarafından deneyimlenebilir hâle getirebilir?

Bekenstein Sınırı'na göre bir hacimsel bölgenin depolayabileceği maksimum bilgi miktarı (entropi), o bölgenin hacmine değil, dış yüzey alanına bağlıdır. Bu sınırın doğal bir uzantısı olan Holografik İlke ise üç boyutlu uzayda gerçekleşen tüm bilginin iki boyutlu bir sınır yüzeyine tamamen kodlanabileceğini savunur. Nitekim gözlemlenebilir evrendeki tüm maddenin depolayabileceği maksimum teorik bilgi miktarı da 10 üzeri 122 bit olarak hesaplanmıştır.Bu fiziksel kısıtlar ışığında, gerçeklik dediğimiz olgu belki de yalnızca bilincimizin onu deneyimleme biçiminden ibarettir. Doğrudan erişebileceğimiz "ham bir gerçeklik" hiç var olmamış olabilir. Bizler, rutin algı kalıpları ve alışkanlıkları sayesinde uzaya çıkabilen, özel giysili gelişmiş primatlardan fazlası değiliz; sadece öz farkındalık düzeyimiz biraz daha yüksek olduğu için kendimizi "bilinçli" ilan ediyoruz.Örneğin Andromeda Galaksisi’ndeki bir medeniyet, bilişsel evrimini öyle bir boyuta taşımış olabilir ki; geçmişe gitmek için bir tepeye tırmanıyor, geleceğe gitmek için bir mağaraya giriyor olabilir. Kulağa son derece absürt gelse de gerçekliğin doğası tam olarak böyledir: Bütünüyle göreceli, esnek ve muğlak.