Evlenip çocuk yapmak kişinin hayatında kendine karşı bir teslim oluşu mudur?

Maslow iyi bir psikolog, doğu ve batı felsefesini de iyi özümsemiş biri o nedenle onun ihtiyaçlar hiyerarşisini önemserim...Çocuk yapma veya canlıların çoğalma iç güdüsü türlerini devam ettirme kaygılarından ileri geliyor ki bütün türlerde bu çoğalma iç güdüsü vardır. İnsanlarda ise evrimleşme süreci içerisinde farklı dinamiklerle birleşerek farklı türden bir iç güdüsel davranış haline geldiğini söyleyebiliriz. Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşine bakıldığında en son evrimleşme süreci bireyin kendisini gerçekleştirmesiyle noktalanır. Bu noktadan önceki yani fizyolojik ihtiyaçlar, güvenlik ve emniyet ihtiyacı, sosyal ihtiyaçlar ve saygınlık ihtiyacı noktalarıyla birebir ilişki içinde olan çocuk yapma iç güdüsünün gerçek anlamda sorumluluk sahibi olmakla alakası sanırım yoktur. Kendini var etmenin en ilkel yollarından biri bile sayılabilir. Gerçek bireyler var oluşlarını elbette farklı bir bilinçle ele alır, çocuk yapma veya çocuk sevgisini farklı bir boyutta yaşarlar. Bugün insan türü kendi türü dışında herhangi bir yok oluş tehlikesiyle karşı karşıya değildir o halde neredeyse nüfusu 10 milyara yaklaşmış dünyada çocuk yapmak sorumluluk olarak nitelendirilebilir mi ? Elbette hayır nitekim olan çocuk nüfusunun yüzde 10'nuna bile gerekli sevgi ve ilgiyi göstermeyen bu tür için sorumluluk kavramı çok uzak. Sonuç olarak kendini gerçekleştirmemiş ve henüz psikolojik evrimleşmesini tamamlayamamış insan türü için çocuk yapma dinamikleri ne olursa olsun sorumlulukla açıklanamaz.

Belki de buraya bir cevap yazmak bana düşmezdi ama yine de yazmak istedim. Çocuk yapmak kesinlikle bir intihar şeklidir, bu tamamen kendi hayatından kaçmak için kendisinin verdiği bir karardır kimisi de farkında olmadan yapar bunu. Yani kişinin kendine teslim oluşu değil tamamen kendinden kopmasıdır, artık kendine, zevklerine, vakit ayıramamaktır. Enteresandır ki onun sevgisi yaşama tekrar dönecek kadar güçlü bir ilaç gibidir, ama herkes için geçerli değildir.

Aksine!

Genetiğine sadık olana tek çıkıştır...

Neresinden bakarsanız bakın, çocuk yapmak, gerek genetik kodlar üzerinden ve biyolojik evrimin gerekse sosyo-politik kodlar üzerinden ve kültürel evrimin, "tamam" diyen maddi temelimize, fizyolojimize itirazının ve " daha değil" haykırışının ete kemiğe bürünmüş ve ölümsüzlüğe; ister genetik kod ister soy adı üzerinden yol alışının yegane aracıdır.

Bu aracı ( çocuk yapma) ve güya yaşam koşulları, kötüleşen dünya ve bu dünyaya getirme sorumluluğunu üstlendiğimizin çekeceği acıları kabullenmeme hassasiyeti üzerinden kullanmamamız gerektiğine kanaat getirenlerin büyük bir çoğunluğuna bakın, inanılmaz bir rahatlık ve bencillik göreceksiniz.

Öte tarafta ise çocuk yapanların ekseriyetinin yoksul, güvencesiz, geleceksiz ve toplumun en alt kesimleri olduğunu göreceksiniz.

Bunu cehalete bağlamak işin en kolay yoludur ve doğru değildir. Ancak hatırlatmakta fayda görürüm: Ne evrim ne de genetik kodlarımız görece ve salt zekaya tabi değildir ve ona eyvallahı olmaz. Sevgiyle...

Bence kendi kişisel görüşüm çocuk yapmak gerçekten kariyeri bitiriyor çoğu durumda tabii mesela mesleğiniz gereği sürekli yer değiştiriyorsanız çocuk yapmak ve evlenmek gerçekten size bir sorun olur ama işiniz sabit ve belli bir yerde ise çocuk yapmak herhangi bir kariyer sorununa neden olmaz kısacası: çocuk yapmanın sorunları durumdan duruma değişir ama genel olarak belli bir yerde kalsanız bile çocuklarınıza ilgi göstermeniz ve onlara büyük bir vakit ayırmanız gerek onun için bir anlamda kariyeriniz her şekilde etkiliyor ama yine de çocuklar türümüzün devamı için kritik bir öneme sahiptir.