Ölümden sonra ne var? Soruyu şöyle de sorabilir miyiz? Doğumdan önce ne vardı? 1980 doğumlu bir insana, ''1975 yılında neredeydiniz veya ne yapıyordunuz'' diye sorsak ne cevap alırız? İnsan psikolojisi, bedenin, ruhun veya bilincin ölüm ile birlikte yok olmasını kabul etmekte zorlanır ve fazlasıyla korkutucu gelir. Kendi adıma söyleyecek olursam, seviyorum, seviliyorum, mutlu oluyorum, hüzünleniyorum, seviniyorum v.s. yani bilincim tüm duyguları sanki nesnel bir şeymiş gibi hissediyor. Ve o an geldiğinde tüm bunların sonsuz bir yok oluşa sürüklenmesi bana da korkutucu, sinir bozucu ve kabul edilemez geliyor. Bir arkadaşımla tartışırken, bana şu cevabı verdiğini hatırlıyorum ''ölünce bilincim, ruhum sonsuza dek yok olacağına, cehenneme gitmeyi tercih ederim''. Bilincin yok olması korkusu, cehennem korkusuna bile baskın gelecek kadar kuvvetli olabiliyor. Benim fikrim şu, örnekte de anlatıldığı üzere, 1975 yılında nerede isek, ölümden sonra da maalesef orada olacağız.