6.000 Yıldır Yok Olduğu Düşünülen İki Keseli Türü Yeni Gine'de Bulundu!

Yeni Gine adasında, en az 6.000 yıl önce neslinin tükendiği düşünülen iki keseli türü canlı olarak bulundu. Bu keşif hiç de çabuk gerçekleşmedi; keselilere dair ilk ipuçları 1999 yılında ortaya çıkmıştı ancak varlıklarını doğrulamak için yeterli fotoğrafik kanıtın toplanması uzun zaman aldı. Aradan geçen 27 yılın ardından bilim insanları artık halka kuyruklu planör (Tous ayamaruensis) ve cüce uzun parmaklı keseli sıçanın (Dactylonax kambuayai) Endonezya'nın Papua bölgesindeki Vogelkop Yarımadası'nın uzak yağmur ormanlarında yaşadığından eminler.

Avustralya'nın Kayıp Mirası

Araştırmaya liderlik eden Melbourne Sürdürülebilir Toplum Enstitüsü profesörü ve Avustralya Müzesi'nin seçkin konuk araştırmacısı Tim Flannery, yaptığı açıklamada bölgenin önemini şöyle vurguluyor:

Vogelkop, Avustralya kıtasının Yeni Gine adasına dahil olmuş kadim bir parçasıdır. Ormanları, geçmişteki Avustralya'nın daha fazla saklı kalıntısını barındırıyor olabilir.

Keseliler, yavrularını tam olarak gelişene kadar taşımak için karakteristik bir keseye sahip memelilerdir. Cüce uzun parmaklı keseli sıçan ve halka kuyruklu planör, bilim insanları tarafından daha önce yalnızca Avustralya'daki son buzul çağına ve mevcut jeolojik zaman dilimi olan erken Holosen devrinin ilk evresine tarihlenen fosillerden biliniyordu.

Lazarus Taksonları ve Fiziksel Özellikler

Bulunan türlerden cüce uzun parmaklı keseli sıçan, her bir elinde, bir sonraki en uzun parmağının iki katı uzunluğunda tek bir parmağa sahip çizgili bir keselidir. Halka kuyruklu planör ise, dirseklerinden ayak bileklerine uzanan tüylü zarları kullanarak orman örtüsü (kanopi) arasında süzülme yetenekleriyle adlandırılan Avustralya'nın üç büyük planör (Petauroides) türünün bir akrabasıdır. Halka kuyruklu planör, Avustralyalı kuzenlerinden daha küçüktür ve tüysüz kulaklara sahip olmasının yanı sıra, dallar gibi nesneleri kavramak ve sarmak için adapte olmuş bir kuyruğu vardır.

Cüce uzun parmaklı keseli sıçan ve halka kuyruklu planör, araştırmacıların "Lazarus taksonları" olarak adlandırdığı gruba girmektedir; yani fosil kayıtlarından kaybolan ve uzun bir süre nesli tükenmiş gibi göründükten sonra yaşayan türler olarak yeniden ortaya çıkan hayvanlardır. Yakın zamandaki bu keşif, Flannery ve meslektaşlarının hayvanların izini sürmesine yardımcı olan Endonezya Papuası'ndaki yerli topluluklar sayesinde mümkün oldu. Araştırmacılar özellikle Tambrauw ve Maybrat klanlarından yerel büyüklerle işbirliği yaptı. Flannery bu durumu şöyle ifade ediyor:

Yakın zamanda neslinin tükendiği düşünülse bile, bir Lazarus taksonunun keşfi olağanüstü bir buluş. Ancak binlerce yıldır neslinin tükendiği düşünülen iki türün keşfi gerçekten dikkate değer.

Kutsal Varlıklar ve Ormanların Korunması

New Scientist dergisinin bildirdiğine göre, bazı yerel yerli gruplar halka kuyruklu planörü kutsal ve en yüksek korumayı hak eden bir canlı olarak görüyor; bu da türün neden bu kadar uzun süre saklı kaldığını açıklamaya yardımcı olabilir. Halka kuyruklu planörler ömür boyu süren eş bağları kurar ve yılda sadece bir yavru büyütür. Büyük planörler gibi ağaç kovuklarında yuva yaparlar, bu da onları ticari ağaç kesimine karşı son derece savunmasız hale getirir.

Cüce uzun parmaklı keseli sıçan da ağaç kesimi tehdidiyle karşı karşıyadır. Flannery'nin belirttiğine göre bu türün kulakları, keseli sıçanların çürüyen odunlardan parmaklarıyla kazıp çıkardıkları odun delici böcek larvalarının sesi de dahil olmak üzere, düşük frekanslı sesleri algılamaya adapte olmuş olabilir.

Her iki türün spesifik yayılım alanı ve ekolojik ihtiyaçları hakkında hala pek çok bilinmeyen var. Yaban hayatı kaçakçılarının hedefi olmalarını önlemek amacıyla, bulundukları kesin yerler gizli tutuluyor. Keseliler hakkında şu ana kadar bilinenler, 6 Mart'ta Records of the Australian Museum dergisinde yayınlanan iki hakemli çalışmada paylaşıldı. Flannery, araştırmanın önemini şu sözlerle özetliyor:

Bulgular, bu eşsiz biyobölgeleri korumanın kritik önemini ve saklı biyolojik çeşitliliği ortaya çıkarıp korumada işbirlikçi araştırmaların değerini vurguluyor.