Toplumsal bağlar ve kurallar özgürlüğümüzü kısıtlayan birer esaret zinciri midir, yoksa bizi hayatta tutan evrimsel adaptasyonlar mı?
Sosyal medyadaki "tasma ve zincir" metaforunu; Seligman’ın öğrenilmiş çaresizlik deneyi, Durkheim’ın Anomi kavramı, Hobbes’un Toplum Sözleşmesi ve evrimsel psikoloji parametreleriyle incelediğim özgün bir düşünce deneyidir. Karakter sınırından dolayı çalışmamın tam metnini alttaki cevaplar kısmında paylaşıyorum.