3. iyonlaşma enerjisi 2. iyonlaşma enerjisinden büyüktür, çünkü üçüncü elektron daha büyük bir pozitif yük taşıyan bir iyondan koparılır.[1] Pozitif yükü büyük bir iyondan elektron koparmak, yükü küçük bir iyondan koparmaktan daha zordur. Bu yüzden bir elementin art arda gelen iyonlaşma enerjileri her zaman artar.[1]
Sorunun ikinci kısmında ise bir karışıklık var. Aynı neden 6. ve 7. iyonlaşma enerjileri için de geçerlidir: 7. elektron, 6. elektron koptuktan sonra kalan ve daha büyük bir pozitif yük taşıyan iyondan koparılır. Bu yüzden 7. iyonlaşma enerjisi 6. iyonlaşma enerjisinden büyüktür, küçük değildir.[1] Örneğin potasyumun 6. iyonlaşma enerjisi 9.590,6 kJ/mol, 7. iyonlaşma enerjisi 11.343 kJ/mol'dür.[1]
Asıl dikkat çeken durum, artışın her adımda aynı büyüklükte olmamasıdır. Değerlik elektronları bitince sıra iç katmandaki elektronlara gelir. Bu elektronları koparmak çok daha zordur ve bu noktada büyük bir sıçrama görülür.[1] Potasyumda bu sıçrama ikinci elektronda görülür, çünkü bu elektron iç katmandan kopar.[1] Birinci iyonlaşma enerjisi 418,8 kJ/mol iken ikincisi 3.051,8 kJ/mol'dür.[1] Skandiyum ve galyumun üçer değerlik elektronu olduğu için bu elementlerde hızlı artış üçüncü iyonlaşmadan sonra başlar.[1] İyonlaşma enerjisinin periyodik tablodaki değişimini Periyodik Özellikler yazımızda ayrıntılı olarak ele aldık.
Kaynaklar
-
Flowers, P., Theopold, K., Langley, R. ve Robinson, W. R., et al. Chemistry 2E, 6.5 Periodic Variations In Element Properties. (2019). Alındığı Tarih: 26 Ekim 2026. Alındığı Yer: OpenStax
| Arşiv Bağlantısı