İnsanlar hareketli canlılar oldukları için oksijensiz solunum yapan canlılara göre çok daha fazla enerjiye ihtiyaç duyar. Oksijenli solunumla elde edilen enerji oksijensiz solunuma göre daha fazladır bu sebeple insanlar oksijenli solunum yapabilecekleri şekilde evrimleşti. Şimdi bu noktada: neden sudan çıktık sorusu ortaya çıkacaktır bu konuyla ilgili bir araştırmayı paylaşıyorum;Uppsala Üniversitesi’nden Hannah Byrene ve çalışma arkadaşları bazı balık türelerinin karaya çıkması ve uyum sağlayabilmesine gelgitlerin önemli bir rolü olduğunu belirtiyorlar. Gelgitlerin sudaki ve karadaki yaşam alanları için önemli bir yeri var. Gelgitler sayesinde deniz dibindeki bazı yerler günün belli zamanlarında kuru kalabiliyor. Gelgit ne kadar şiddetli ve deniz ne kadar sığ ise kuru kalan bölgeler o ölçüde daha kuru kalabiliyor. Bu bölgelerde yaşayan canlıların bu duruma karşı bir adaptasyon geliştirmeleri gerekiyor. Bu adaptasyonlara örnek olarak suyun taşıyıcı özelliği olmadan kendi başlarına hareket etmek ya da su duş solunum yapabilmek verilebilir. Bilim insanları da bu durumu düşünerek büyük gelgitlerin ilkel balıkları karaya çıkmada zorlamış önemli bir unsur olabileceğini düşünüyorlar.^[1]