Evet, fakat bugünkü teknolojiyle bu bağlantı çok sınırlı ve klinik deneme düzeyinde. İmplante beyin–bilgisayar arayüzleri (BCI), korteksteki elektriksel etkinliği kaydedip makine öğrenimiyle çözüyor; bilgisayar zaten internete bağlı olduğu için kişi düşünceyle imleci hareket ettirebiliyor, yazı yazabiliyor ve çevrim içi etkileşim kurabiliyor. 2024'te Neuralink'in ilk insan gönüllüsü çevrim içi satranç oynayarak imleci yalnızca düşünerek kontrol etti; 2023'te yayımlanan bir Nature çalışması ise dakikada yaklaşık 62 kelime hızında konuşma çözümlemeyi gösteriyor.

Nasıl çalıştığını netleştireyim: İmplante elektrotlar (intrakortikal mikroelektrot dizileri ya da ECoG), nöron kümelerinden gelen sinyalleri topluyor; algoritmalar bu sinyallerden motor niyetleri veya "attempted speech"i (yani söylemeye çalıştığınız sesleri) çıkarıyor; çıktı da bilgisayarda fare, klavye, metin ya da ses sentezine dönüşüyor. Nörobiyolojik düzeydeyse bilinç deneyiminin tamamı çözülmüyor; çözümlenen şey kısmi kodlar. Yani "beyni internete takmak" ifadesi yanıltıcı; internete giden, sınırlı bant genişliğinde bir sinyal akışı. Bence bunu "beyinden internete veri kanalı" diye tarif etmek daha dürüst. Bugün için sinyal düşmesi var, yeniden kalibrasyon ihtiyacı var, cerrahi ve enfeksiyon riski var.

Ölümsüzlük meselesine gelince: Hayır. Böyle bir bağlantı ne biyolojik yaşlanmayı durduruyor ne de "bilinci" internete taşıyor. "Zihin yükleme" iddiaları şu an bilimsel dayanak taşımıyor; uygulanabilir olması için bütün beyin emülasyonu (whole brain emulation) gerekir ve bunun için yalnızca ayrıntılı bağlantı haritası değil, anlık dinamik durumlar, nöromodülatörler, glia etkileşimleri ve bedenin sürekli duyusal geri beslemesi gibi katmanlar da gerekir. Kimlik sorusu da açık: bire bir kopya üretilebilse bile, devam eden "siz" mi olur, yoksa sadece bir kopya mı? Sonuç olarak da BCI, internete açık güçlü bir giriş–çıkış kanalı; iletişimi ve bağımsızlığı artırıyor, fakat ölümsüzlük ya da bilinç transferi değil.