“Düş” ya da “hayal” eylemi; evrende var olanı parçalamak, birleştirmek veya işlevini taşımak gibi fonksiyonlar ile çalışır. Yani evrende var olan, algılayabildiğimiz bir maddeyi dönüştürerek farklı bir şekil vermeye hayal etmek diyoruz. Yeni bir işi hayal etmek, var olan (Örneğin doktorluk) bir mesleği kendi hayatınıza benimsetmek işlevinden başka bir şey değildir. Bundan dolayı da zihnimiz evrende ancak algılayabildiklerimiz üzerine hayal kurabilir. Ölümü algılayamıyoruz, ondan ötesini bu dünyadaki yaşamımızla hayal ediyoruz. Hiçliği algılayamadığımız için hiçliği hayal edemiyoruz. İnsanlar genelde hiçliği hayal ederken kapkaranlık bir ortam düşünür ancak hiçlik siyah renk veya karanlık ışığın yokluğudur. Hiçlikte ne ışık vardır ne de bir maddenin “yok olma durumu” vardır.