Kısa ve net cevap: Hayır, bilimsel uzlaşı Dukan diyetini sağlıklı veya sürdürülebilir bir beslenme modeli olarak kabul etmiyor. İlk günlerde tartıda görülen o ani düşüş metabolik bir başarı değil, tükenen glikojen depolarına bağlı hızlı su kaybı ve vücudun şiddetli kalori kısıtlamasına verdiği acil durum tepkisidir.

Diyetin ilk aşamasında karbonhidrat neredeyse sıfırlanıp sınırsız proteine yüklenildiğinde metabolizma mecburen ketozise sürükleniyor. Popüler kültürde ve kötü çevrilmiş sağlık haberlerinde yağ eriten mucizevi bir süreç gibi pazarlanan ketozis, aslında organizmanın kıtlık koşullarında devreye soktuğu bir hayatta kalma mekanizmasından ibaret. Üstelik kontrolsüz protein yükü böbreklerde hiperfiltrasyona yol açarak süzme kapasitesini zorluyor. Altta yatan ve henüz belirti vermemiş bir böbrek hassasiyeti varsa, bu tablo doğrudan organ hasarına kapı aralayabiliyor.

İkinci büyük sorun, lif ve mikro besin ögelerinin adeta düşman ilan edilmesidir. Meyvelerin, baklagillerin ve tam tahılların menüden silinmesi, bağırsak mikrobiyotasını tam anlamıyla açlığa mahkum ediyor. Lif eksikliği sadece inatçı kabızlık yaratmakla kalmıyor, bağırsak duvarını besleyen kısa zincirli yağ asitlerinin üretimini de baltalıyor. Bunun yanında sınırsız hayvansal protein serbestisi doymuş yağ ve kolesterol alımını tırmandırarak özellikle LDL kolesterol düzeylerini, dolayısıyla kardiyovasküler riskleri olumsuz etkileyebiliyor.

Klinik literatürde ağırlık dalgalanması veya yo-yo etkisi olarak adlandırılan tablo, bu tip katı diyetlerin kaçınılmaz sonudur. İngiliz Diyetisyenler Derneği (BDA) dahil pek çok uluslararası sağlık otoritesi Dukan diyetini uzun süredir kaçınılması gereken popüler diyetler arasında gösteriyor. Katı yasaklarla günlük yaşamı zorlaştıran bir dönem bittiğinde, yavaşlamış bir metabolizma hızıyla verilen kilolar fazlasıyla geri alınıyor.