(1/4) DNA onarımı evrimi engellemez, aksine evrimsel sürecin sürdürülebilmesi için zorunlu bir denge mekanizması sağlar. Eğer DNA hasarları onarılmasaydı türler daha hızlı evrimleşmez, biriken ölümcül mutasyon yükü nedeniyle hata felaketine sürüklenip hızla yok olurdu.
(2/4) Biyolojide sıkça düşülen temel bir yanılgı var, o da onarım sistemlerinin kusursuz çalıştığı varsayımı. DNA polimeraz enzimlerinin prova okuma (proofreading) kabiliyeti ve uyumsuzluk onarımı (mismatch repair) mekanizmaları muazzam bir hassasiyete sahip olsa da sıfır hata ile çalışmaz. Biyokimyasal sınırlar nedeniyle her replikasyon döngüsünde onarımdan kaçan küçük bir mutasyon fraksiyonu kalır. Popülasyon genetiğindeki varyasyon havuzunu besleyen ana kaynaklardan biri tam olarak bu kaçaklardır.
(3/4) Dahası, bazı DNA onarım yolları hatasız çalışmak üzere değil, hücreyi ne pahasına olursa olsun hayatta tutmak üzere özelleşmiştir. Örneğin çift zincir kırıklarında devreye giren homolog olmayan uç birleştirme mekanizması veya bakteriyel SOS yanıtı, doğası gereği hataya yatkındır. Hasarlı bölge acil durumlarda birleştirilirken nükleotid silinmeleri, eklemeleri ya da kromozom düzenlenmeleri oluşur. Kısacası bu mekanizmalar mutasyonu sıfırlamaz, bizatihi yeni genetik varyasyonların oluşumuna yol açar.
(4/4) Evrimsel açıdan mutasyon hızı da doğal seçilimin optimize ettiği bir fenotiptir. Aşırı mutasyon genomik kararsızlıkla soyu tüketir, sıfır mutasyon ise değişen çevre şartlarında popülasyonun adaptasyon kapasitesini felç eder. DNA onarımı evrimi durduran bir bariyer değil, genom stabilitesi ile evrilebilirlik (evolvability) arasındaki o hassas ayarı koruyan dinamik bir evrimsel mekanizmadır.
Kaynaklar
-
John Herrick. The Coordinated Roles Of Dna Damage Repair, Genome Stability And Non-Adaptive Radiations In Vertebrate Evolution. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı
-
Carla Gonçalves vd.. Stable Hypermutators Revealed By The Genomic Landscape Of Genes Involved In Genome Stability Among Yeast Species. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı