Kendini geliştirme konusunda psikolog Beyhan Budak'ın yazında şunlar yazıyor;

• Hayatta senin yapmak istediklerini yapmış ya da yapmakta olan insanlarla konuş tanış. Utanma bu konudan gurur yapma, o kim ki deme. Kesin bir şeyler öğrenirsin.
• Önemli fikirler her an aklına gelebilir. Ben bunlara fikir kıvılcımları diyorum. Bunları kaybetme, bu kıvılcımlardan bazıları büyüyüp kocaman bir alev olma potansiyeline sahip
• Yaz aklına gelenleri, düşüncelerini, gözlemlerini tespitlerini. Mesela benim telefonumda bunun gibi yüzlerce not var. Gece uyandığım bir an bile aklıma gelse kenarda bir yere yazarım.
• Yanında çanta taşı. Çantanın içinde kalemin defterin bir tane de kitabın olsun. Gün içinde o kadar çok bir şeyler karalayabileceğin, okuyabileceğin boş vaktin oluyor ki. Ne kadar çok boş zamanın olduğunu fark edince çok şaşıracaksın.
• Eğer öğrenciysen yaz tatilinde çalış. işin içinde insanlarla muhatap olmak olsun. insanlarla temas ettiğin işlerin seni nasıl geliştirdiğine inanamazsın.
• Konforlu alanını keşfet: Nedir senin konforlu alanın? Evden çıkmamak mı, riskten uzak durmak mı? Bunu belirle ve konforlu alanından dışarı çık.

Eklediğim kaynakta 2 tane de video var, psikolog bu videoları dinlemenizi de öneriyor. İyi günler dilerim :)

Önemli bir soru. Gelişmiş insan ya da kendini geliştirmiş insan; olgun insan olarak da kolaylıkla tanımlanabilir.

Olgun insanlar, hayatı iyisiyle ve kötüsüyle yani her yönüyle severler. Olup bitmiş olayların daha değişik olmasını umut etmekle ya da yaşananla şikayet etmekle vakit kaybetmezler. Kendilerini ve hayatlarını kabullenir ve şikâaet etmek yerine varsa bir kusur düzeltmeye yönelirler. Maddi ve manevi özelliklerini sahtelikle örtmeye çalışmazlar. Şikayet etmedikleri için bağımsızlardır. Bağımsızlıklarına da düşkündürler. Kısıtlanmayı sevmezler ve kısıtlamazlar. Bu yüzden de sevdiklerine hiçbir zaman hiçbir şeyi zorla kabul ettirmeye çalışmazlar. Doğru gördüğünü sadece söylerler. Sevginin anlayıştan geldiğini düşünürler ve buna göre yaşarlar. Sevdiği insan bile olsa onaylanmayı talep etmezler. Övgü ve ödül talebiyle hareket etmez ama başarılı gördüğü birini takdir etmekten de çekinmezler.

Olgun insanlar çok net ve açık konuşurlar. Sözleri evirip çevirmezler. Çünkü söylemek istedikleri şeyleri başkalarını memnun etmek gayesiyle değil, doğru buldukları için söylerler. Her olgun insan ciddi ve soğuk değildirler, sadece gereksiz samimiyet ve muhabbet yürütmezler. Gülmeyi ve yeri geldiğinde çevresindeki insanları güldürmeyi de bilirler.

Aslında bütün bu özellikler olgun insanların fıtri ve tabi olmalarından gelmektedir. Doğal olana karşı ayrı bir ilgileri olduğu için kendileri de doğallıklarıyla kalmışlardır. Gün batımını izlemek, kırlarda vakit geçirmek gibi şeyler onlar için tedavi gibidir ve gerçekten bunu yaparken eğlenirler.

Olgun insanlar mesafeli ve kibirli insanlar değildirler. Sanılanın aksine başkalarını çok iyi anlarlar ve yargılamadan iletişim kurarlar. İnsanlarla iletişimlerini sağlıklı bir biçimde kurarlar. Gereksiz kavgalara girmez, her kavgada taraf olmazlar. Herkese karşı dürüstler, yalan söylemezler ve olayları çarpıtmazlar. Bu yüzden insanlara güven verirler. İnsanlar hakkında arkalarından konuşmazlar. Sorun gördüğünde direkt insanlarla konuşurlar.

Devamlı düzenli olmak veya titiz olmak gibi dertler edinmezler. Verimli yaşamaya odaklanmışlardır. Sürekli plan, program yapıp durmazlar, bağımsızlarının peşinden gidip keşfederler. Bu sebeple olacak ki müthiş bir enerjiyle doludurlar, enerjilerini hayatı, doğayı ve insanları sevmelerinden alırlar.

Şiddetli ve bitmez tükenmez bir merak duygusuna sahiptirler. Hep araştırır ve her şeyi kavramak isterler. Onlar için her insan, varlığı daha iyi anlamak için bir fırsattır. Başarı da bir fırsattır. Başarısız olmaktan korkmazlar ve hatta onu mutlulukla kabul ederler. Onlar için yeniden denemek için her zaman bir şans daha vardır. Kendilerine ve hayatlarına verdikleri değeri artıracak her şeyi doya doya yaşamaya gayret ederler.

Olgun insanların en az ihtiyaç duyacakları şey şüphesiz ki kendilerini savunma ihtiyacıdır. Basitçe ‘‘Sen böyle düşünüyor olabilirsin. Demek ki farklı düşüncelere ve yapılara sahip insanlarız. Anlaşmak zorunda değiliz.’’ Diyerek tartışmadan çekilirler. Bir tartışmada kazanmak ya da muhatabı yanlış düşündüğüne ikna etmek gibi şeylere ihtiyaç duymazlar. Olgun insanların değerleri dar değildir. Bu yüzden de insan kazanmaya çalışırlar kaybetmeye değil.

İnsanlara değer verirler ama asla kimseyi putlaştırmazlar. Herkesi hatalar yapabilecek bir insan olarak görürler ve kimseyi insanüstü bir varlık konumuna getirmezler. Kimseyi yüceltmedikleri gibi kimseyi küçümsemezler de. Başkalarının başarısızlıklarından beslenmezler. Zafer elde edilecekse bunu kendi gayretleriyle elde etmeyi tercih ederler. İnsanların hataları onları hiç ilgilendirmez, kendi değerlerini ve doğrularını yaşamaya odaklanmışlardır.

Hayatlarında devamlı mutluluğu kovalamazlar. Sadece yaşarlar ve iyi kötü her türlü yaşamda mutluluğu bulurlar. Cidden bu dünyada nadir bulunan insanlardır olgun insanlar. Eğer bir gün karşılaşırsanız mutlaka tanırsınız.