İçerikler - Sayfa 8

11 Eylül 2001 terör saldırılarının üzerinden geçen yıllara rağmen, modern tarihin en yıkıcı istihbarat zaaflarından birinin perde arkasını aydınlatan yeni bulgularla karşılaşmaya devam ediyoruz. Bath Üniversitesinden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, Merkezi İstihbarat Teşkilatının (CIA) iki hava korsanı hakkındaki kritik bilgileri Federal Soruşturma Bürosu (FBI) ile paylaşmamasının arkasında yatan nedenlere dair ezber bozan bir bakış açısı sunuyor.

Intelligence and National Security dergisinde yayımlanan ve güvenlik uzmanı Dr. Patrick Bury tarafından kaleme alınan araştırma, American Airlines'a ait 77 sefer sayılı uçağı kaçırarak Pentagon'a çarpan iki korsanın Amerikan istihbarat radarından nasıl kaçabildiğini sorguluyor. Yakın zamanda gizliliği kaldırılan FBI ve CIA belgelerinin yanı sıra resmî soruşturmalar ile mahkeme tutanaklarına dayanan bu çalışma, zanlılara ABD sınırları içinde yardım sağlayan Suudi bağlantılı kişileri irdeliyor; aynı zamanda bu destek ortamının CIA'in el-Kaide içine sızma girişimleriyle kesişip kesişmediğini masaya yatırıyor.

Lisans tezi düzeyindeki çalışmaların hakemli bir bilimsel dergide yayımlanması akademik dünyada pek sık karşılaşılan bir durum değildir. Hele ki aynı araştırma grubuna bağlı üç ayrı lisans tezinin sadece üç ay gibi kısa bir süre içinde makaleye dönüşmesi son derece ender rastlanan bir başarıdır. İsveç'teki Chalmers Teknoloji Üniversitesinde görev yapan Profesör Elsebeth Schröder ve Kuantum Aygıt Fiziği Bölümündeki araştırma grubu tam olarak bu sıra dışı başarıya imza attı.

Schröder, elde edilen bu önemli aşamayı kutlamak amacıyla her üç öğrenci ekibini Mikroteknoloji ve Nanobilim Bölümünde düzenlenen bir pasta partisinde bir araya getirdi. Applied Surface Science dergisinde yayımlanan çalışmanın yazarlarından Alva Limbäck bu başarıyı "Harika bir his, elbette bunu kesinlikle beklemiyordum." diyerek değerlendirdi. Bizler de Evrim Ağacı olarak genç araştırmacıların imza attığı bu değerli çalışmalara ve magnezyum implantların geleceğine yakından bakıyoruz.

Günümüzde küresel hareketliliği ve göç olgusunu hukuki açıdan incelediğimizde uluslararası düzenin temelinde yatan derin bir çelişkiyle karşılaşıyoruz. International Journal of Migration and Border Studies dergisinde yayımlanan yeni bir hukuki analiz, uluslararası insan hakları hukukunun göçmenleri bir devletin yargı yetkisi ve sınırları içine girdikten sonra koruma altına aldığını ancak bir başka ülkeye giriş yapma hakkını tanımaktan kaçındığını gösteriyor. Hukuk kuramcısı Frédéric Mégret tarafından kaleme alınan bu çalışma, söz konusu durumun küresel insan hakları sistemini eksik ve işlevsiz bıraktığını savunuyor.

Mevcut yasal çerçeveyi değerlendirdiğimizde araştırmacı, göçmenlerin yolculukları sırasında haklarının korunması ile göç olgusunun bizzat kendisinin bir insan hakkı olarak tanınması arasında temel bir ayrım yapıyor. Yürürlükteki uluslararası hukuk kurallarına göre devletler, yabancı ülke vatandaşlarının kendi topraklarına girişini ve ülkede kalış süresini denetleme yetkisini neredeyse mutlak bir egemenlik hakkı olarak ellerinde tutuyor. Bu yaklaşım, sınır hattında bireyin hak arayışını devletin takdir yetkisine bağımlı kılıyor.

Bilimsel araştırmalar, doğaçlama yapmanın ve yaratıcı faaliyetlerde bulunmanın beyin sağlığımız üzerinde oldukça olumlu etkileri olduğunu gösteriyor. Greater Good Science Center bünyesinde hazırlanan Science of Happiness adlı podcast serisinin bir bölümünde sunucu Shuka Kalantari, insanların müzikal doğaçlama yaptığı anlarda beyinde tam olarak nelerin yaşandığını Dr. Karen Barrett ile ele aldı. California Üniversitesi San Francisco bünyesindeki Sağlık ve Yaşlanma Enstitüsünde araştırmacı olarak görev yapan Barrett, müziğin yaşlanma ve insan sağlığı üzerindeki biyolojik etkilerini inceliyor.

Müzik icrası ile anlık yaratıcılık arasındaki ilişki, nörobiyologların uzun süredir ilgisini çeken temel araştırma konularından biridir. Kalantari ve Barrett arasındaki bu kapsamlı sohbet; zihnimizin ezberlenmiş kalıpların ötesine nasıl geçtiğini, çocukların öğrenme süreçlerindeki doğal yaratıcılığı ve içsel yargılarımızı susturmanın nörolojik arka planını gözler önüne seriyor.

Güney Avustralya boyunca 200.000 kilometrekareden geniş bir alana yayılan uçsuz bucaksız ve düz Nullarbor Düzlüğü, Dünya'nın en büyük kireç taşı bölgelerinden birini oluşturuyor. Bu devasa kireç taşı kütlesi, yaklaşık 14 milyon yıl önce kadim ve sığ bir denizin geri çekilmesiyle meydana geldi.

Bu jeolojik süreç zamanla günümüzün kurak ve alışılageldik çöl manzarasını doğurdu. Söz konusu kuraklık hem bitkiler ve hayvanlar hem de bölgeyi "kötü rüyalarda düşülen türden bir yer" olarak nitelendiren ve koşullara ayak uyduramayan Viktorya dönemi sömürgeci kâşifleri için çetin bir engel oluşturdu.