Bir kediyi klonladığınızda elinize genetik olarak birebir aynı bir hayvan geçiyor. Ama aynı DNA, aynı kişilik…

Bir kediyi klonladığınızda elinize genetik olarak birebir aynı bir hayvan geçiyor. Ama aynı DNA, aynı kişilik anlamına geliyor mu? Bilim insanlarının cevabı: kısmen.

Kelly Anderson, ragdoll kedisi Chai 5 yaşında ölünce 2017'de kredi çekip kedisini klonlattı ve klonu Belle ile ancak 2021'de tanışabildi. Chai yavruyken hastalık yüzünden aylarca karantinada kalmış, hiç sosyalleşmemişti. Bu yüzden insanlara hep mesafeli durdu. Belle ise ilk günden dışarıda gezmeye başladı, sahibiyle barlara ve bira fabrikalarına gitti. İkisi de cesur ve evdeki diğer hayvanlara patronluk taslıyor ama Belle çok daha dışa dönük ve bağımsız.

Araştırmalar da benzer bir tablo çiziyor. 2025'te klonlanmış minyatür domuzlarla yapılan bir çalışmada aktivite düzeyi klonlar arasında tutarlıyken cesaret gibi özellikler değişkendi. 2017'deki bir çalışmada klon köpekler insanlarla etkileşim ve strese tepki gibi mizaç özelliklerinde benzer kaldı, öğrenmeye ve deneyime bağlı özelliklerde ise farklılaştı.

Çünkü kişilik, genlerle yaşanan deneyimlerin birlikte ürettiği bir şey. Aynı DNA'nın nasıl işleyeceği, döllenmeden sonra yaşanan her şeye göre değişiyor. Aynı DNA ile doğan tek yumurta ikizlerinin yetişkinlikte farklı insanlar olmasının sebebi de bu. Yine de alanın yeni olduğunu, çalışmaların küçük kaldığını ve kedilerde klonla orijinali doğrudan kıyaslayan bir araştırmanın henüz yapılmadığını eklemek gerek.

Anderson'ın kendi özeti belki de en isabetlisi: Bu bir reenkarnasyon değil, daha çok sonradan doğmuş bir ikiz kardeş edinmek gibi.

✏️ Çeviren: Poyraz Savaş · Editör: Damla Şahin Uçar

Fotoğraf: Esteban Chinchilla / Unsplash