Sessiz Gemi: Bir Şiirin Ardındaki Veda

"Yahya Kemal’in dizelerinde hayat bulan kaçınılmaz ayrılıklar ve sessiz vedalar..."

1dk
Sessiz Gemi: Bir Şiirin Ardındaki Veda
  • Blog Yazısı

Bir adam vardı… Hüznü kaleminden damlayan, her dizesi bir vedaya gebe olan bir adam: Yahya Kemal Beyatlı. Ömrü boyunca sevdi, ama hep uzaktan, hep sessizce. Gerçek bir aşk mıydı, platonik bir hayranlık mıydı, bilinmez… Ama bir kadın vardı. Kimine göre Celile Hanım, kimine göre başka biri. Net olan tek şey, bu aşkın içinde hep bir hüzün, hep bir ayrılık vardı.

Ve gün geldi, o kadın gitti. Belki başka bir şehre, belki de başka bir dünyaya… Yahya Kemal’in içindeki o sessiz fırtına, kaleminden döküldü:

"Artık demir almak günü gelmişse zamandan,

Tüm Reklamları Kapat

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan..."

Gidişin kesin olduğu bir ayrılık… Ne el sallayan var, ne de engel olan. Hayat dediğin şey tam da bu değil mi? İnsanlar gelir, iz bırakır ve sonra sessizce gider. O kadın da öyle gitmişti işte. Yahya Kemal’in ne bir veda etme şansı olmuştu ne de kalmasını isteyebilmişti. Sadece bakakalmıştı ardından.

"Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol,

"Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol..."

Tüm Reklamları Kapat

Belki de en acısı buydu: Giden gitmişti ve dünya olduğu gibi dönmeye devam ediyordu. Gözyaşları sel de olsa, içindeki yangın göğe yükselse de, kimse durup bakmıyordu. O gemi, bir limandan ayrılan herhangi bir gemi gibi süzülerek kayboluyordu ufukta.

Ama işin aslı şu ki, Yahya Kemal bu dizeleri yalnızca bir kadına yazmadı. Bu şiir, onun hayata bakışıydı. Ona göre herkes, er ya da geç o sessiz gemiye binecekti. Hayatta ne kadar iz bırakırsan bırak, ne kadar anı biriktirirsen biriktir, günün sonunda bir rüzgar gibi gelip geçiyorsun.

"Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden..."

Sessiz Gemi, bir aşkın vedası gibi dursa da aslında çok daha fazlasıydı. Ölümün kaçınılmazlığı, ayrılıkların değişmez kaderi ve insanın çaresizce kabullenişi…

Şair sustu, ama şiiri kaldı. Çünkü bazı vedalar sessiz olsa da, insanın yüreğinde kopan fırtına asla dinmez.

Rastgele Yazıya Git
7
Alt Başlıklar
Bu Blog Yazısı Sana Ne Hissettirdi?
  • Tebrikler!
    Tebrikler!
    2
  • Muhteşem!
    Muhteşem!
    0
  • Bilim Budur!
    Bilim Budur!
    0
  • Mmm... Çok sapyoseksüel!
    Mmm... Çok sapyoseksüel!
    0
  • Güldürdü
    Güldürdü
    0
  • İnanılmaz
    İnanılmaz
    0
  • Umut Verici!
    Umut Verici!
    0
  • Merak Uyandırıcı!
    Merak Uyandırıcı!
    0
  • Üzücü!
    Üzücü!
    0
  • Grrr... *@$#
    Grrr... *@$#
    0
  • İğrenç!
    İğrenç!
    0
  • Korkutucu!
    Korkutucu!
    0

Yorumlar 0

Evrim Ağacı'na her ay sadece 1 kahve ısmarlayarak destek olmak ister misin?

Şu iki siteden biriyle hemen destek olabilirsin:

kreosus.com/evrimagaci | patreon.com/evrimagaci

Çıktı Bilgisi: Bu sayfa, Evrim Ağacı yazdırma aracıyla 21.11.2026 23:04:32 tarihinde oluşturuldu. Evrim Ağacı'ndaki içerikleri birden fazla editör sürekli gözden geçiriyor, güncelliyor ve geliştiriyor. Bu çıktıdan sonraki güncellemeleri görmek ve içeriğin en güncel hâlini okumak için şu adrese git: evrimagaci.org/s/20100

İçerik Kullanım İzinleri: Evrim Ağacı'ndaki yazılı içerikler orijinallerine hiçbir şekilde dokunulmadığı sürece izin alınmaksızın paylaşılabilir, kopyalanabilir, yapıştırılabilir, çoğaltılabilir, basılabilir, dağıtılabilir, yayılabilir, alıntılanabilir. Ancak bu içeriklerin hiçbiri izin alınmaksızın değiştirilemez ve değiştirilmiş hâlleri Evrim Ağacı'na aitmiş gibi sunulamaz. Benzer şekilde, içeriklerin hiçbiri, söz konusu içeriğin açıkça belirtilmiş yazarlarından ve Evrim Ağacı'ndan başkasına aitmiş gibi sunulamaz.

Hemen Paylaş
Bu blog yazısını sevdin mi?
Paylaşarak başkalarına da ilham ol.
Keşfetmeye Devam Et