Kedilerin köpeklere karşı gösterdiği bu çekingenlik ve savunma mekanizması, temelde bir av-avcı ilişkisi içgüdüsüne dayanır; çünkü vahşi doğada daha büyük olan kanidler yani köpekgiller, felidleri yanii kedigiller birer av veya tehdit olarak görme eğilimindedir. Bu durum kedilerde bireysel korunma dürtüsünü ve sempatik sinir sisteminin savaş ya da kaç tepkisini tetikliyor. Ayrıca iki türün vücut dili ve iletişim sinyalleri zıttır; mesela bir köpeğin dostça ya da oyun amaçlı kuyruk sallaması, kedi popülasyonunda bir tehdit veya bölgesel agresyon sinyali olarak algılanır. Sonuç olarak hem bu morfolojik dezavantaj hem de etolojik iletişim kopukluğu, kedilerin köpekleri öngörülemez ve tehlikeli birer tehdit unsuru olarak kodlamasına yol açıyor.