Teknik olarak klonlama Mars'ta yapılabilir, ama bugünkü bilgiyle Mars'ı klonlayarak canlı bir gezegene çevirmek mümkün değil. Klonlama bir canlıyı sıfırdan yaratmaz, var olan bir hücrenin çekirdeğini ya da bir bitkinin dokusunu çoğaltır. Yani yine de Dünya'dan getirilmiş genetik malzemeye, laboratuvara ve yaşatacak bir ortama ihtiyaç var.
Bitkiler için durum daha umutlu. Doku kültürüyle bitki klonlamak Dünya'da rutin bir yöntem. Birkaç gram doku ya da tohum, tonlarca canlı hayvandan çok daha hafif bir yük. Ancak Mars toprağı (regolit) tek başına bitki yetiştirmeye uygun değil. Perklorat gibi toksik tuzlar içeriyor, organik madde yok, atmosfer basıncı Dünya'nın yüzde 1'inden az, yüzeyde de ciddi radyasyon var. Bu yüzden ilk bitkiler açıkta değil, basınçlı ve ışıklandırılmış kapalı seralarda yaşayabilir. Mikroorganizmalarla toprağı iyileştirmek ise Nangle ve arkadaşlarının Mars'ta biyoteknoloji için önerdiği aşamalı yaklaşımın parçası.
Memeli hayvanlar çok daha zor. Hayvan klonlamak için yumurta hücresi, çekirdek aktarımı yapacak laboratuvar ve embriyoyu taşıyacak bir taşıyıcı dişi gerekir. Dolly'den bu yana klonlama verimi hâlâ düşük, çoğu girişim gebelikle sonuçlanmıyor ya da sağlıksız yavruyla bitiyor. Üstelik Mars'ta düşük kütleçekimi ve uzay radyasyonunun gametlere, embriyoya ve sonraki nesillere etkisi bilinmiyor. Wakayama ve ekibinin 2026 tarihli derlemesi bu konuda hem DNA hasarı riskine hem de genetik kaynakların uzun süre korunması ve güvenli taşınması gerektiğine dikkat çekiyor. Dolayısıyla donmuş embriyo ya da gamet taşımak, canlı hayvan taşımaktan daha hafif bir seçenek olabilir, ama bu da henüz Mars koşullarında denenmiş bir yol değil.
Asıl engel klonlama değil, ekosistem. Hayvan popülasyonu tek başına bir gezegeni canlı yapmaz. Hayvanların yiyeceği bitki, bitkilerin ihtiyaç duyduğu toprak mikrobiyotası, su, oksijen ve ısı döngüleri gerekir. Bunların hiçbiri şu an Mars yüzeyinde yok. Ayrıca bir türü sağlıklı sürdürmek için yalnızca birkaç klon yetmez, genetik çeşitlilik de şart. Klonlar birbirinin kopyası olduğundan hastalığa karşı çok kırılgan bir topluluk oluştururlar.
Özetle Mars'ta bir klonlama merkezi, kapalı seralar ve koloni içi gıda üretimi için düşünülebilir. Ama gezegeni yaşanabilir kılmak, yani terraforming, klonlamanın değil atmosfer, sıcaklık ve toprak koşullarının değişmesine bağlı ve bunun bugün için bilimsel olarak yöntemi belli değil.
Kaynaklar
-
Shannon N. Nangle vd.. The Case For Biotech On Mars. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı
-
S. Wakayama vd.. The Challenges And Prospects Of Mammalian Reproduction In Extraterrestrial Environments. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı
-
L. Rothschild. Synthetic Biology Meets Bioprinting: Enabling Technologies For Humans On Mars (And Earth). Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı