İndüklenmiş uyum, bir enzimin aktif bölgesinin substratına bağlanırken biçim değiştirip ona tam uyum sağlamasını açıklayan biyokimyasal modeldir! Klasik anahtar kilit modelinin aksine enzimler katı ve hareketsiz yapılar değildir, substrat temas ettiği anda aktif bölge dinamik bir şekilde esneyerek substratı adeta sarar.
Bu modeli 1958 yılında biyokimyacı Daniel Koshland ortaya attı. Emil Fischer'ın 1894 tarihli meşhur anahtar kilit hipotezi enzimleri sert bir kilit, substratı ise o kilide kusursuzca oturan bir anahtar gibi görüyordu. Oysa moleküler düzeyde doğa çok daha hareketli ve büyüleyici bir esnekliğe sahip! İndüklenmiş uyum modeline göre enzimin aktif bölgesi başlangıçta substrat ile tamamen örtüşmez. Substrat yüzeye yaklaşıp ilk zayıf bağlar kurulduğunda, bu etkileşim enzimin üç boyutlu yapısında hızlı bir konformasyonel değişimi, yani şekil değişimini tetikler.
Bu süreci hayal etmenin en tatlı yolu bir eldiven düşünmektir! Boş duran bir eldiven henüz elinizin net kıvrımlarına sahip değildir, fakat elinizi içine soktuğunuz anda kumaş esner ve parmaklarınızı sıkıca kavrar. İşte enzim de substratını bu şekilde sararak onu kimyasal bağlarını kırmaya veya yeni bağlar kurmaya en elverişli geçiş durumuna zorlar. Böylece tepkimenin aktivasyon enerjisi düşer ve kimyasal süreç inanılmaz bir hızla gerçekleşir! Tepkime tamamlanıp ürünler serbest kaldığında ise enzim hiç yorulmadan yeniden eski gevşek yapısına döner.
Hücrelerimizdeki metabolik reaksiyonların bu denli hatasız yürümesi, enzimlerin bu dinamik esnekliği ve muazzam özgüllüğü sayesindedir!
Kaynaklar
-
Daniel E. Koshland Jr.. Application Of A Theory Of Enzyme Specificity To Protein Synthesis. Alındığı Yer:
| Arşiv Bağlantısı