Merhaba
Bu durum psikolojide en çok yaklaşma kaçınma çatışması ve empatik sıkıntı kavramlarıyla açıklanabilir.
Şöyle ki;
A kişisi, B kişisini önemsediği için yardım etmek ister lakin yardımın getireceği sorumluluk, yetersiz kalma korkusu veya B’nin yaşadığı sıkıntıyı kendi üzerinde hissetmesi A kişisinde geri çekilme isteği meydana getirebilir. Yani ortada sevgisizlik değil, aynı anda çalışan yardım etme ve kendini koruma eğilimleri vardır. A kişisinin önce kendi sınırını dürüstçe belirlemesi gerekir. “Seni önemsiyorum fakat bu yükü tek başıma taşıyabilecek durumda değilim” demek, yardım etmeyi bütünüyle reddetmek anlamına gelmez. Yapabileceği yardımı somut biçimde belirleyebilir dinlemek, doğru kişiye yönlendirmek veya kısa süreli destek olmak gibi. Yapamayacağı bir şeyi üstlenip sonradan geri çekilmektense, baştan açık olmak daha sağlıklıdır. Eğer B kişisinin durumu kendisine zarar verme veya ciddi bir kriz ihtimali taşıyorsa konu mutlaka profesyonel desteğe yönlendirilmelidir. Ve bence insan, bir başkasını kurtarmaya çalışırken kendisini batırmak zorunda değildir. Lakin hiçbir açıklama yapmadan uzaklaşmak yerine sınırını dürüstçe söyleyip mümkünse başka bir yardım yolu göstermek gerekir. Zira sağlıklı yardım, kişinin kendisini yok sayarak değil yapabilecekleri ile yapamayacaklarını bilerek verdiği destektir. Saygılarımla.