Neden daha kendi gezegenimizin sırrını çözmeden evrenin sırrını çözmeye kalkışıyoruz?

Çünkü insanoğlu meraklı. Zaten yeni şeyler keşfedilmesi, öğrenilmesi merak olduğu için. Bugün ne biliyorsak Merak duygusu sayesinde. Merak iyi güzel ama aynı zamanda da maymun iştahlı. Sabretmek zor insanoğlu için. Zaman harcadığı işlerden çabuk sonuç almak istiyor. Araştırıyor, öğreniyor sonucu kısa zamanda alamazsa da pes ediyor. İşte tam bu noktada gerçek bilim insanlarının, gerçek araştırmacıların farkı ortaya çıkıyor. Merak herkeste var. Ama merak yalnızca araştırmanın çabanın olduğu yerde işe yarar. Yaşadığımız Dünya'nın sırlarını da keşfetmek zor. Evren ise daha büyük, daha karmaşık, sonsuz. Merak edilecek çok şey var. Dünya ise insanların gözünde daha basit. Daha anlaşılır. Karmaşık şeyler gizemler daha çok ilgi çekiyor galiba.

Çünkü biz kaşiflerden, avcılardan ve gezginlerden oluşan bir türüz. Daha önce kimsenin gitmediği yerlere gitmeyi severiz.

Elbette bu gezegende keşfedilecek çok şey var; ancak uzayın derinliklerinde keşfedilecek çok daha fazlası bulunuyor.

Birinin neden o *soluk mavi nokta*mızın güvenliğini uzay yollarında dolaşmak isteyeceğini tam olarak kavrayamıyoruz.

İşte tüm mesele de bu:

Güvenli değil. Kesin bir iş değil.

Sırf neler görebileceğini anlamak adına bu yalnız ve küçük gezegenden ayrılıp başka yerlere gitme konusunda uzaktan yakından^[1]başarılı olacağımızın bile bir garantisi yoktur.

Bildiğimiz her şeyi geride bırakıp bilinmeyene doğru yola çıktığımızda, kendi sınırımızın ötesine geçer, daha büyük bir şeye dönüşürüz.

Daha fazlasını bilmenin kendi sınırlarımızı ve kapasitemizi tanımamızı, hatta bizi insan yapan şeyin ne olduğunu öğrenmenin tek

yolu gerçekten budur.