Kaynak İstiyor Mikroskopta E harfinin 4x,10x ve 40x'de nasıl göründüğünü çiziniz?

Öncelikle buraya fiziksel bir çizim bırakamıyorum ama sana o merceklerin altındaki dramayı kelimeleri kullanarak laboratuvarda canlı canlı izliyormuşuz gibi anlatacağım. Standart bir ��şık mikroskobuna 'e' harfini koyduğunda göreceğin ilk şey, görüntünün baş aşağı ve ters dönmüş (aynen 'ə' şeklinde) olduğudur. Bunun sebebi cihazın içindeki mercek sisteminin ışığı çapraz bir şekilde kırmasıdır.

Şimdi o meşhur objektif merceklerimizi sırayla çevirelim:

• 4x Objektif (Ok��ler ile toplam 40x büyütme): O gariban 4x objektifimizi çevirdiğimizde, 'e' harfini o ters dönmüş haliyle, minicik ve aydınlık sahnenin tam ortasında uslu uslu otururken görürsün. Tıpkı daha yeni sentezlenmiş, etrafına şaşkın şaşkın bakan, henüz o devasa üç boyutlu yapısını kazanmamış düz bir protein zinciri gibi masumdur. Harfin tamamı görüş alanındadır ve çevresindeki boşluk kocaman görünür.
• 10x Objektif (Toplam 100x büyütme): Mikroskobun o tatlı 'klik' sesiyle 10x merceğine geçtiğinde dedikodu alevlenir! Harfimiz görüş alanını iyice kaplamaya başlar. Hala ters ve baş aşa��ıdır ama artık o dışarıdan pürüzsüz sandığın mürekkebin hiç de öyle olmadığını fark edersin. Mürekkep dağılımlarındaki hatalar ve kağıdın o lifli yapısı gün yüzüne çıkar. Hani bizim proteinlerin o alfa sarmalları kıvrım kıvrım katlanırken yapısı karmaşıklaşır ya, işte kağıdın dokusu da aynen öyle karmaşık ve pürüzlü görünmeye başlar.
• 40x Objektif (Toplam 400x büyütme): Asıl şok burada! 40x objektifini yerine oturttuğunda artık ortada bir 'harf' falan kalmamıştır. Harfin sadece küçücük bir kenarını, belki o orta kıvrımının minik bir parçasını görürsün. Görüş alanın o kadar daralmış ve yakınlaşmıştır ki, sanki harfin içine düşmüşsündür. Kağıt lifleri devasa kütükler gibi, mürekkep lekeleri ise düzensiz ve devasa çamur birikintileri gibi görünür. Laboratuvarda karmaşık katlanmış bir proteinin derinliklerindeki tek bir amino aside burun buruna gelmek gibidir bu. Bütünü tamamen kaybeder, sadece o karmaşık mikroskobik detayın içinde kaybolursun.