Neden bilgiye erişim kolaylaştıkça zihinsel kapasitenin kullanımı arasında bir uyuşmazlık yaşanıyor?

Tembellik Felakettir!

Her bir işimizi robotlar yaparsa sadece kas kütlemiz zayıflamaz, o kas kütlesinin taşıyacağı, hareket ettireceği vücudumuzun yağ dokusu da artar ve bir müddet sonra ayağa bile kalkamaz hale geliriz.

Beynimiz de egzersiz ister…

Doğanın temel yasasıdır: Kullanılmayan körelir…

Buna izin vermemek lazım. Çünkü bu, türümüzün bindiği dalı en diri yerinden kesmesidir. Hem de bir daha yeşermemek üzere… Akıl dalı...

Ki beynimiz birbiri ile sayısız etkileşime giren sayısız kapıdan oluşur ve uzun süre kullanılmayan kapı nasıl önce gıcırdar sonra da açılıp kapanmaz hale gelir ise beynimiz de öyledir ve düzenli açılıp kapanmayan kapıları bir daha açmanıza asla izin vermez. Sevgiyle…

Bu konu hakkında düşüncelerim, bilgiye erişim kolaylaştıkça zihinsel kapasitemizi daha az kullanmaya başlıyoruz. Çünkü eskiden insanlar bilgiye ulaşmak için araştırmak, ezberlemek ve uzun süre düşünmek zorundayken bugün birkaç saniyede arama yapabiliyoruz. Bu durum beynin bilgiyi depolama ve derinlemesine işleme ihtiyacını azaltabiliyor. Ancak sorun zekânın azalması değil; zihinsel çabanın biçiminin değişmesi. Artık bilgiyi hatırlamaktan çok, doğru bilgiyi seçmek, doğruluğunu sorgulamak ve farklı bilgileri birleştirerek anlam üretmek önem kazanıyor. Bu yüzden bilgiye erişimin artmasıyla zihinsel kapasite arasında bir uyuşmazlık varmış gibi görünse de aslında beynimiz farklı becerilere yöneliyor. İyi günler dilerim.

Benim düşüncem bilgiye erişimimiz arttıkça ve hızlandıkça insanlar "Neden bunu aklımızda tutalım ki?" demeye başladı. Artık insanlar bilgiyi akıllarında tutmanın gereksiz olduğunu düşünüyor. Çünkü bilgiyi hızlıca aratıp sorgulayabiliyor, doğrulayabiliyor. Yani interneti akılları yerine koydular: "Zaten saniyesinde öğrenebileceğim ve doğrulayabileceğim şeyi neden aklımda tutayım ki?"