- Evrim (kedi evrimi)
Kedilerin evrimi bağlamında, insanların köpeklerin evriminde doğrudan rol oynayıp vahşi kurtlardan belirli özelliklere sahip bireyleri seçerek yapay seçilim uyguladığı halde, kedilerde böyle yoğun bir yapay seçilimin olmadığı; evcil kedilerin atası olan yaban kedilerinin evcil kedilerden çok farklı görünmediği, birçok evrimsel biyoloğa göre kedilerin kendi kendine evcilleşmiş türler olduğudur.
- Yapay seçilim
İnsanların belirli özelliklere sahip bireyleri seçerek bir türün evrimini yönlendirmesi; köpeklerin evriminde insanların vahşi kurtlardan belli özellikleri seçmesi suretiyle uyguladıkları süreç örnek olarak veriliyor. Kedilerde ise köpeklerdeki kadar belirgin bir yapay seçilim görülmediği belirtiliyor.
- Kendi kendine evcilleşme (self-domestication)
Evrimsel biyologların ifade ettiği şekilde, kedilerin insanlar tarafından bilinçli bir seçilimle değil, insan yerleşimleri ve ambarlardaki fareler gibi besin kaynaklarına çekilme sonucu kendiliğinden evcilleşmiş türler olması; insanların doğrudan leoparları falan seçip evcil kediler üretmemesi örneğiyle açıklanıyor.
- Seçilim baskısı
Bir türün özelliklerini yönlendiren dışsal seçilim etkisi; köpeklerde insanların yoğun seçilim baskısı uyguladığı, kedilerde ise bu baskının köpekler kadar yoğun olmadığı ve bunun genetik/davranışsal kanıtlarının bulunduğu (örneğin evcil kedilerin büyük bir kısmının vahşi atalarıyla hâlen çiftleşiyor olması) biçiminde açıklanıyor.
- İzolasyonlar (davranışsal ve mekanik izolasyon)
Türler arasında çiftleşmeyi engelleyen bariyerler; metinde evcil köpeklerin birçoğunun vahşi kurtlarla çiftleşememesinin gerek davranışsal nedenlerden gerekse mekanik nedenlerden (penis ve vajina arasındaki uyumsuzluk gibi) kaynaklandığı, bu tür izolasyonların köpeklerde daha belirgin olduğu, kedilerde ise çok daha kısıtlı olduğu şeklinde açıklanıyor.
- Yerleşik yaşama ve ambarlar
İnsanların tarıma geçip yerleşik hayata başlaması sonucu besinlerini depolamak için ambarlar inşa etmeleri; farelerin ambarları işgal etmesi ve bunun ardından vahşi kedilerin fareleri avlamak için insanlarla ilk ciddi etkileşimlerini kurmaları, kedilerin evcilleşme sürecinde önemli bir tarihsel bağlam olarak veriliyor.
- Kuyruk dikme davranışı (selamlama)
Eve geldiğinizde veya sizi karşılamaya gelen kedinin kuyruğunu dik tutması davranışı; kedilerin güven duydukları, kendisine zarar vermeyeceğini bildikleri diğer kedileri selamlarken kuyruklarını dik tuttukları ve insanların da bir büyük kedi olarak görülmesine rağmen dostane yaklaşım gösterdikleri anlamına geldiği açıklanıyor.
- Kuyruk kapatma davranışı
Kuyruğunu kapatma davranışı genellikle kediler korktuklarında veya kızdıklarında gösterdikleri bir tepkidir; bu durumda kediden uzak durmak tercih edilebileceği belirtiliyor.
- Ölü hayvan getirme / av sunma davranışı
Evcil kedilerin sahiplerine ölü fare veya kuş getirmesi davranışı; insanların bazen bunu ödül veya adak olarak yorumladıkları fakat asıl amacın yakalanan avı güvenli bir ortamda tüketebilmek olduğu, vahşi kedilerde de örneğin leoparların avlarını ağaç tepelerine taşımasıyla benzerlik gösterdiği; evcil kedilerde ise bu avları yeme olasılığının sokak kedilerine göre daha düşük olduğu açıklanıyor.
- Annelerinin kucağına kıvrılma davranışı
Kedilerin kucağa kıvrılma davranışının insanlarda sevgi veya ilgi beklentisi olarak yorumlanabileceği, ancak vahşi doğada benzer davranışın yavrunun annesinin kucağına kıvrılıp süt alabilme amacıyla görüldüğü; dolayısıyla evde kucağa kıvrılmanın ardında içgüdüsel olarak süt veya besin bulma davranışının yatıyor olabileceği açıklanıyor.
- Vocalizasyon repertuarı (insanlara özel 16 farklı ses)
Kedilerin insanlara yönelik kullandıkları ses çeşitliliği; metinde kedilerin insanlara özel 16 farklı ses kullandıkları ve bu seslerin diğer kedilerle iletişim sırasında pek kullanılmadığı belirtilerek, insanların kedilerle binlerce yıllık birlikteliğinin bu özel ses kullanımında bir rolü olabileceği ifade ediliyor.
- Tıslama (hissing)
Kedilerin, alanlarının işgal edildiğini düşündüklerinde karşı tarafı uyarmak veya korkutmak amacıyla çıkardıkları savunmacı ses; bu sesin hem diğer kedilere hem de insanlara yönelik olabileceği açıklanıyor.
- Uluma (yowling/howling)
Köpeklerle kedilerde ortak görülen bir ses davranışı; kedilerde genellikle çiftleşme dönemlerinde, kızıştıklarında diğer bireylere mesaj vermek veya eş çekmek için yaptıkları davranış iken, köpeklerde daha çok uzak mesafedeki sürü bireyleriyle iletişim kurmak için kullanıldığı belirtiliyor.
- Göz kırpma / kedi öpücüğü (slow blink)
Kedilerin yavaş yavaş gözlerini kırpma davranışı; metinde buna 'kedi öpücüğü' adı verildiği, insanların birbirlerini yanaktan öpmeleriyle selamlayıp sevgi gösterdikleri davranışlarla benzeştirilebileceği, kediniz size yavaşça gözlerini kırptığında bunun size öpücük atıyor gibi düşünülebileceği ve bu davranışın mutluluk/bag kurma işareti olarak yorumlanabildiği açıklanıyor.
- Mırıldama (purring / mırıltı)
Kedilerin kulaklarının arkasını kaşıdığınızda veya hoşnut olduklarında çıkardıkları mırıldama sesleri; genelde hoşnutluğu gösteren bir ses grubu olmasına rağmen her zaman hoşnutlukla ilişkili olmayabileceği, hastalandıklarında veya vücutlarında ağrı olduğunda da mırıldama duyulabileceği, bunun iyileşme çabasının bir dışavurumu olarak görüldüğü ve mırıltıların kendi kemik iyileşmesini hızlandırdığına dair bazı bulgular bulunduğu ancak insanlardaki iyileşmeyi hızlandırdığına dair güçlü kanıtların henüz olmadığı şeklinde açıklanıyor.
- Yanak ve çene sürtme (alan işaretleme)
Kedinin size çenesini ve yanaklarını sürtme davranışı; bunun aslında alan işaretleme olduğu, 'Sen benimsin' mesajı verdiği ve vahşi doğada gittikleri yerlerde alanlarını belirlerken kullandıkları bir davranış olduğu açıklanıyor.