Aşk İnsana Özgüdür!( belki de değil)

Bütün canlılarda temel iki genetik kod vardır: Hayatta kal ve üre.

Ancak bir tek insan (belki de değil) buna ve ayrıca bir anlam yükler ki ona mana deriz.

İşte bu manadır ki hayatta kalmayı kendisi dışındakiler için ve bir türün devamlılığı adına feda ile, üremeyi ise estetize edip aşk ile yeniden inşa ettiren sihir.

Ve evet hepsi de gerçeğin ta kendisidir. Medeniyetimizi, bütün kusurlarına rağmen buna borçluyuz.

Bir gerçekliğin temelinin evrimsel biyolojimiz açısından genetik kodlara dayalı olması ilahi bir emir değildir. Aksine; devinen bir evrende her etkiyen aynı zamanda etkilenendir ilkesi gereği her tür etkiye açık bir sürecin adıdır.

İşte aşk bu karşılıklı etkileşimin türümüze özgü( belki de değil) , zamandaş ve var olanlar arasında en ideal seçimin akla-mantığa bürünmüş halinden başkası değildir.

Yediğimiz ekmek, içtiğimiz su kadar da gerçektir… Ne zaman, nerede, nasıl, neden ve kime aşık oluruz sorularının cevabının varacağı başka bir menzil yoktur…Sevgiyle…