Atmosferde bulunan karbondioksit, metan gibi sera gazları olmasa Dünya buzdan bir bilyeye dönüşür. "Buzdan bilye" ifadesi çok abartılı gibi gelebilir ama geçmiş jeolojik zamanlarda bu durum en az iki kez yaşandı.

Bu buz çağları periyodik olarak yaşanan buzullaşma dönemlerinden çok daha şiddetlidir. Kutuplara yakın bölgelerde 500m ila 1,5 km arası kalınlıkta buzullar oluşurken bazı iddialara göre ekvator bölgesinde dahi sıcaklıkların aşırı düştüğü ve kısmi olsa da buzullaşmanın görüldüğüne dair kanıtlar vardır.

En son yaşanan buz bilye döneminden kısaca bahsedecek olursak: Günümüzden yaklaşık 700 milyon yıl önce Rodinya isimli süper kıta parçalanmaya ve ayrışmaya başlamıştı. Bu parçalanmanın aşırı şiddetli olması süper volkanik hareketlere neden oldu ve inanılmaz miktarda bazalt yeryüzüne çıktı, bu da yetmezmiş gibi, Rodinya Süper Kıtası'nın ekvatora yakın bölgelerde bulunması ve kayaların aşırı sıcağa ve rutubete maruz kalması nedeniyle bol miktarda kireç taşı barındırıyordu. Bazaltların ve kireçtaşının en büyük özelliği karbondioksitle tepkimeye girerek onu kayaçlara hapsetmesidir. Böylelikle karbondioksitin atmosferdeki oranı ciddi miktarda düşmüş oldu.

Bu volkanik hareketler bazı bölgelerde atmosfere aşırı miktarda sülfür gazını da salmış oldu. Sülfür diğer pek çok gaza göre sera etkisinin tam tersini yapar ve atmosferde aşırı miktarda yükselerek Güneş ışınlarının önünü keser, yani sevgili Dünya'mız kusursuz bir fırtınaya yakalanarak buz bilye halini almıştır. ^[1]