Burada önemli noktalar aslında şu şekilde;

Fiziksel acı, hayatta kalma mekanizmasının bir parçası olarak güçlü hafıza izleri bırakır. Tehlikeli veya acı verici durumların tekrar yaşanmaması için beyin bu tür anıları daha güçlü ve kalıcı hale getirir.

Ayrıca uyumsal fonksiyon açısından da negatif anılar, gelecekte benzer tehlikelerden kaçınmak için daha fazla dikkat çeker ve daha kolay hatırlanır. Bu, insanın hayatta kalma şansını artıran uyumsal bir fonksiyondur. Duygusal açıdan ise olumsuz deneyimler genellikle daha güçlü duygusal tepkilerle ilişkilidir. Duygusal yoğunluk, bu anıların daha güçlü ve kalıcı olmasına katkıda bulunur.

Yani kısaca özetleyecek olursak fiziksel acının öğrenme ve hafıza üzerindeki rolü, beynin tehlikelerden korunma ve hayatta kalma amacıyla olumsuz deneyimlere daha fazla öncelik vermesiyle ilgilidir. Şunu da unutmamak gerekir ki insanların acıya ve mutluluğa verdikleri duygusal tepkiler kişisel geçmişe, psikolojik duruma ve genetik faktörlere bağlı olarak da değişebilir.