Tüm Reklamları Kapat
©2010-2026 Evrim Ağacı
/old/profile_images/f43db89c1dc4fffb89592c454383a68e.jpg){kind=small}
Evrende yalnız olmamız , kıyas kabul etmeyecek kadar daha korkunç.
Henüz dünya dışı hiç bir canlılığa rastlamamış olsak da evren yalnız olduğumuzu düşünen insan pek yok gibi. Eğer evrende başka canlılarla karşılaşırsak kimse çok da şaşırmayacak, sadece onları merak edeceğiz. Bugüne kadar biriktirdiğimiz bilimsel çalışma ve bilgileri test etmiş ve yeni şeyler öğrenirsek de onlara katkılar yapmış olacağız. Eğer gelişmiş bir medeniyet olurlarsa dostane mi olurlar yoksa bizi bir öğünlük yemek olarak mı görürler vs. bu ayrı bir konu. İşin o tarafı aksiyon filmi ki zaten eğer böyle bir medeniyete rastlarsak zaten aramızda binlerce ışık yılı uzaklık, binlerce yıllık zaman farkı vs. olacak. O nedenle aksiyon filmine varana kadar öncesinde kendi içimizde bayağı aksiyon yaşayacağız gibi görünüyor.
Ancak yalnız olduğumuza emin olabilirsek (ki bu pek mümkün görünmüyor) bu durum çok daha büyük sorulara kapı açar ve çok derin felsefi sorgulamalara maruz kalırız. Tanrı ve tanrının gözünde özel olduğumuz fikri depreşir, kendimizi çok daha özel hissederiz ama neden özeliz, bunu anlamlandırmak zor olur. Sorumluluğumuz artar, evrendeki canlılık içeren tek gezegeni kirleten ve yaşanmayacak hâle getiren bir medeniyet haline geliriz. Bu durumda da sahip olduğumuz özel olma durumunu, aptal bir medeniyet olma gerçeği ile çatıştırmak zorunda kalırız vs.
Her şekilde evrende yalnız olmanın çok daha sarsıcı ve korkutucu olacağını düşünüyorum.
/old/profile_images/FqomP7ppwAI3ztBqE1pWfVwXUVMT4UbX.jpeg){kind=small}
İki ihtimali de düşünebiliriz. Evrende yalnız olmamız veya yalnız olmamamız da aynı derecede korkutucudur. Şu ana kadar olan araştırmalar sonucu Gözlemlenebilir Evren yaklaşık 93 Milyar Kilometredir. Max, 10 üzeri 120 kat genişleyebileceğini düşünüyoruz. Başka gezegenlerde veya yıldızlarda yaşamın başlamadığını, uygun ortam olmadığı için söyleyebiliriz. Aminoasit olmasına karşın uygun ortam olmadığı için Hücre Çorbası da olmayacaktır. Ki eğer gerçekten hücre çorbası olsaydı, medeniyete ulaşmış olan türler bizi değil, dinozorları görecekti ve çok da merak etmedikleri için bizi es geçmiş olabilirler. Onlarda teknolojinin ne kadar gelişmiş olabileceğini bilmiyoruz. Uzaya çıktılar mı bilmiyoruz. Veya bizden daha mı gelişmiş olabileceklerini de bilmiyoruz. İki ihtimali de göz önüne alırsak, bana göre bizden başka yaşayan uygarlıklar vardır. Çünkü, Dünya %100 yaşanılabilecek bir gezegen değildir, yaklaşık %95 oranında iyisidir. Kesin cevap için teknolojinin gelişmesini beklemeliyiz veya başka canlıların bizi ziyaret etmelerini, olduklarını belli edecek büyük bir davranış gerçekleştirmeleri lazımdır. Yine de evrende yalnız olmadığımızı kanıtlayabilmek demek, yeni canlı türlerinin varlığı ve keşfi demektir. Umarım bizim kötümser olduğumuzu düşünüp de saldırmazlar.
/evrimagaci.org/public/images/defaults/default-profile.png){kind=small}
Koskoca bir evrende sadece Dünya'daki canlıların olması kesinlikle daha korkunç. Şöyle düşünelim: Bir gün uyandınız ve etrafınızda kimse yok, tek bir insan hatta bir hayvan bile yok. Dehşete düşerdiniz, kaldı ki düşündüğümüz şey "dünyadaki" tek insan olmamız. Dünya, evrenin yanında bir toz tanesinden bile küçük; yani evrende yalnız olmamız daha korkunç...
/profile/b92aadb8-617d-41e6-a5ae-bc7888d1092a.jpeg){kind=small}
Her ikisi de.
Aslında evrende yalnız olmamızın ve yalnız olmamamızın avantajlarına ve dezavantajlarına bakacak olursak konuyu daha iyi anlayabiliriz.
-İnsanlık, evrenin kaynaklarını ve potansiyelini daha rahat kullanabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın evreni kendi çıkarları doğrultusunda şekillendirmesine olanak tanıyabilir.
-İnsanlık, evrenin tehlikelerinden korunabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın evrensel bir tehdit veya düşmanla karşılaşma riskini azaltabilir.
-İnsanlık, evrenin sırlarını keşfetmek için daha fazla motive olabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın kendini özel ve sorumlu hissetmesini sağlayabilir.
-İnsanlık, evrenin anlamını ve amacını kaybedebilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın evrenin neden var olduğunu ve insanlığın evrende ne işi olduğunu sorgulamasına neden olabilir.
-İnsanlık, evrenin fırsatlarını ve zenginliğini kaçırabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın evrenin sunduğu çeşitlilik, kültür, bilgi ve işbirliği olanaklarından mahrum kalmasına yol açabilir.
-İnsanlık, evrenin yalnızlığına ve boşluğuna teslim olabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olmadığını bilmek, insanlığın evrenin sonsuzluğu ve sessizliği karşısında umutsuzluğa ve depresyona kapılmasına sebep olabilir.
-İnsanlık, evrenin anlamını ve amacını bulabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evrenin neden var olduğunu ve insanlığın evrende ne rol oynadığını anlamasına yardımcı olabilir.
-İnsanlık, evrenin fırsatlarını ve zenginliğini keşfedebilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evrenin sunduğu çeşitlilik, kültür, bilgi ve işbirliği olanaklarından yararlanmasına imkan tanıyabilir.
-İnsanlık, evrenin yalnızlığına ve boşluğuna meydan okuyabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evrenin sonsuzluğu ve sessizliği karşısında umutlu ve cesur olmasına sebep olabilir.
-İnsanlık, evrenin sırlarını kaybedebilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evreni kendine özgü ve gizemli bulmaktan vazgeçmesine neden olabilir.
-İnsanlık, evrenin kaynaklarını ve potansiyelini paylaşmak zorunda kalabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evreni kendi çıkarları doğrultusunda şekillendirmesinin önüne engel oluşturabilir.
-İnsanlık, evrenin tehlikelerine maruz kalabilir. Evrende başka akıllı yaşam formları olduğunu bilmek, insanlığın evrensel bir tehdit veya düşmanla karşılaşma riskini arttırabilir.
Yani kısaca durum böyle...
Aslında yalnız olmamız iyi olabilir düşünsenize biz Tip 2 medeniyetiz ve yeni bir canlı türüyle karşılaşıyoruz ve onlar daha bu evrende daha yeni. Kaynaklarını kullanabiliriz(tabi ihtiyacımız kaldıysa), birlikte güçlenebiliriz veya bir galaktik imparatorluk kurup yönetebiliriz(sanırsam o zamanlarda insanlık cyborg dan ta öteye gider yani tamamen robot ve ihtiyacımı kendimiz yaratabiliriz tabi o zamanda o medeniyeti sömürmemize gerek kalmaz - homo deus-).
Yalnız olmamamızda iyi olabilir. Diğer medeniyetlerle birleşip gücümüze güç katabiliriz (tabi bize bir böcek gibi davranmazsa). Ya da bütün medeniyetler birbirine savaş ilan edebiliriz ve geriye kalan medeniyet çok güçlü bir medeniyet olabilir(sanırsam bu gelişmiş medeniyet evrimi oluyor ve güçlü hayatta kalıyor ve güçsüz eleniyor).
Eğer buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim:)
/old/profile_images/a5cZtkUCuMsIFRiGdDtJCELcZxd8ryne.jpeg){kind=small}
Sorunun cevabı kişisel tercihlere ve bakış açısına bağlıdır. Kimileri evrende yalnız olmanın bir tür yalnızlık ve anlam kaybı yaratıcı olabileceğini düşünebilir. Diğerleri ise evrende başka akıllı varlıkların olması durumunda ortaya çıkabilecek bilgi paylaşımı, keşif ve iletişimden kaynaklanacak heyecanı düşünebilir. Bu nedenle, korkunç ya da olumlu bir deneyim olarak algılanabilir ve bu, bireyin bakış açısına bağlı olarak değişebilir.
/old/profile_images/b101ed436c91e052d0373b10a83d9235.jpeg){kind=small}
Evrende yalnız olmak yeterince ürkütücü bir fikir. Sonsuz ya da sonsuza yakınsayan bir ortamla sadece ve sadece bizim yaşıyor olmamız fazla anlamsız geliyor. Fakat başkaları ya da bir şeyler yaşıyorsa ve bizim onlarla karşılaşmamız söz konusu olursa bu olayın da pek de sevimli olmayacağı düşüncesindeyim. Yerliler ve İspanyolların ilk teması gibi bir şey yaşanırsa bu işin sonu güzel bitmeyecektir. Kanaatimce bir yaşam olması umudu çok daha heyecanlı ve keyifli. Umut, insanlığı tanımlayan en güzel kelimedir bence.