Genişlediği için soğuyor, çünkü evrenin genişlemesi sırasında enerjinin korunumu geçerli değil. Enerjinin korunumu yasası, time translational symmetry'den gelir, fakat genişleyen evrende bu geçerli değil. Ek olarak, 380 bin yıl yaşındaki sıcaklık, ideal sıcaklık demek doğru değil. Bu sıcaklık, fotonların serbest hareket edebilir hale geldiği, son saçılma yüzeyini tanımlıyor. Bugün kozmik mikrodalga arkaplan ışıması olarak gördüğümüz ışık, bu zamandan geliyor. Aslına bakacak olursak o noktadaki sıcaklık, 3000 Kelvin dolaylarında, neredeyse bir yıldızın yüzeyi kadar sıcak. Fakat biz bunu 2.7 Kelvin dolaylarında görüyoruz. Çünkü o sırada yolculuk eden fotonlar, evrenin genişlemesinden dolayı enerjilerini kaybediyorlar. Dolayısıyla evren soğuyor diyebiliriz. Bu duruma kozmolojik kırmızıya kayma deniyor.

Rasyonalist'teki kozmoloji serisinde bu konuların tamamını detaylıca ele aldım, referanslara bırakıyorum.

Ben şöyle düşünüyorum.

Başlangıçta evren yüksek enerjiye sahip ve küçük bir alana sıkışmış şekildeyken bir anda patlayarak genişlemeye başlıyor.(En azından biz böyle kabul ediyoruz.) Bu patlamadan sonra aşamalı olarak madde oluşumu başlıyor ve bir taraftan da büyümeye devam ediyor. O zaman enerji hem madde oluşumu için gidiyor olabilir hem de zamanla evren genişlediğinden dolayı enerjiyi kendi içinde dağıtıyordur ve böylece birim başına düşen enerji azaldığından sıcaklık da azalması gerekir.

Ayrıca evrenin bir süre sonra soğuyarak sınır noktasına ulaşması söz konusu bile olabilir.