Yine mi şu meşhur toprak yeme efsanesi. Hayır çocuk toprağın içinde demir olduğunu falan bilmiyor tabii ki. Çocuğun içgüdüsel olarak 'kan değerlerim düştü dur şuradan biraz mineral alayım' demesi gibi bir durum yok ortada. Tıpta biz buna pika sendromu diyoruz. Olay tamamen vücuttaki demir veya çinko eksikliğinin beynin iştah ve ödül merkezlerindeki kimyayı bozmasından ibaret.

Demir seviyesi düştüğünde beyindeki dopamin mekanizmaları tabiri caizse biraz sapıtıyor. Bu kimyasal dengesizlik de çocukta gidip toprak kil buz veya kağıt gibi gıda dışı şeylere karşı anlamsız bir aşerme yaratıyor. Yani ortada bilinçli bir eksiklik giderme çabası değil beynin verdiği hatalı bir sinyalizasyon var.

İşin daha da ironik kısmı ne biliyor musunuz toprak veya kil yemek o çok övülen içgüdüsel tedavinin aksine demir eksikliğini çözmez. Hatta topraktaki bazı bileşikler bağırsaklara gidip o azıcık kalan demirin emilimini de bloke eder ve durumu daha da beter hale getirir. Vücut kendi kendini iyileştirmeye çalışırken aslında kendi ayağına sıkıyor diyebiliriz.

O yüzden parkta bahçede çocuğun toprak yediğini görünce 'doğa ana ona yol gösteriyor eksikliğini kendi kapatır' gibi romantik ama altı bomboş laflara inanmayın. Gidip bir kan tahlili yaptırın ve kanıta dayalı adamakıllı bir demir ilacı tedavisine başlayın. Farmasötik bilimler bunun için var sonuçta toprak yiyerek tedavi olmak için değil.