zaman deyince benim aklıma sanmak geldiği için bu iki kavram benim gözümde birbirini çağrıştırıyor.zaman ne kadar var?sandığımız kadar gerçek mi?ruh halime göre bile cevabı değişebilir benim gözümde.

son zamanlarda hep bunu düşünüyorum.beklemek nedir,ne hissettirir,nasıl kendini var eder diye.İnsan beklemeyi sevebilir mi?Onunla ne yapar acaba?Bazı hisler,insanlar unutulmuyor;uzakta olsalar bile hep bir yerlerde içimize dokunabiliyorlar.Beklemenin büyüsü herhalde bilemiyorum.

Neden işleyen evrenin "nasıl" veya "neden" işlediğini anlamaya çalışırız? Diğer canlılar bildiğimiz kadarıyla bunları sorgulamadan yaşamlarını sürdürebiliyor

Çocukken gökyüzünde gördüğüm ortasında yuvarlak bir cisim olan ve etrafında metale benzeyen merkez cisimden biraz daha büyük olan parçalar vardı. Merkezin etrafında belirli bir yönde dönüyorlardı. Uzun bir süre incelemiştim. Sonrasında ilerleyerek kayboldu. Hala tam olarak ne olduğunu anlamlandıramadım.

İleride Beyin ölümü gerçekleşmiş birinin beynini tekrar kullanılabilir hale getirebilir miyiz?Veya sineklerin beynini bilgisaya bağlamak gibi 300-400 yıl sonra bunu insanlara da yapabilir miyiz?? Sonsuz yaşam insanın alışık olmadığı bir şey. Bunu yapmak etik olur mu?