Sıradan bir yazıcının kağıda mürekkep püskürtmesini anlamak kolay. Ancak ekranda gördüğünüz hacimli bir nesneyi, hiçbir kalıp kullanmadan sıfırdan var etmenin ardındaki mekanizma oldukça etkili bir mühendisliğe dayanıyor. Sürecin ilk adımında, üretmek istediğiniz nesnenin sanal modeline ihtiyacınız var. Bunu bir programla kendiniz çizme, gerçek bir nesneyi taratma veya hazır bir tasarım indirme şansınız var.

Bu dijital dosyayı doğrudan yazıcıya göndermeniz mümkün değil. Öncesinde modelin, dilimleyici adı verilen bir programdan geçmesi gerekiyor. Dilimleyici, sanal nesneyi aşağıdan yukarıya doğru kağıt inceliğinde yüzlerce katmana bölüyor ve yazıcının bunları nasıl inşa edeceğini hesaplıyor. Sonucunda oluşan talimatlar dizisi, yazıcının motorlarına hangi yönde ve hızda hareket edeceğini söylüyor.

Yazıcı çalışmaya başladığında, filament dediğimiz sert plastik ipliği bir motorla çekiyor ve sıcak bir uçtan geçiriyor. Bu uç, plastiği eriterek akışkan hale getiriyor ve yazıcının tabanına ilk katmanı çiziyor. İlk katman bittiğinde uç bir tık yukarı çıkıyor ve erimiş plastiği önceki katmanın üzerine döküyor. Plastik hızla soğuyup katılaşıyor ve katmanlar birbirine kaynıyor. İşlem bu şekilde, en alt katmandan en üste kadar tekrar ederek parçayı bir bütün haline getiriyor. ⚙️

Sistemin çalışma prensibi bu kadar basit olduğu için, parçaları toplayıp makineyi evde kendiniz kurmanız son derece mümkün. Sadece adım motorları, ısıtıcı bir uç ve mekanizmayı yönetecek bir elektronik kart ile kendi üretim istasyonunuzu kurabiliyorsunuz. Artık ne üreteceğiniz tamamen hayal gücünüzle sınırlı. Evde kırılan bir parçanın yenisini basmak veya sahip olmak istediğiniz yepyeni eşyaları gerçeğe dönüştürmek tamamen sizin elinizde.

✏️ Yazar: Ögetay Kayalı · Editör: Ögetay Kayalı

Nabız #114 | 2010 puan
🟩🟥🟩🟧🟥
https://evrimagaci.org/nabiz

Evrenin belirli bir rengi olup olmadığı sorusu kulağa ilk başta oldukça garip geliyor. Çoğumuzun aklına doğal olarak kapkaranlık uzay boşluğu geliyor. Ancak uzayın kendi karanlığı ile trilyonlarca yıldızın ve galaksinin yaydığı ışığın toplam rengi birbirinden farklı şeyler. Bütün gökyüzündeki ışığı alıp ortalamasını hesapladığımızda karşımıza karanlıktan çok daha farklı bir sonuç çıkıyor.

Gökbilimciler elektromanyetik spektrumun her bölgesinden gelen ışıkları analiz edebilmek için bugüne kadar yapılmış en büyük araştırmalardan birini yürüttüler. İki yüz bin farklı galaksiden gelen ışığı bilgisayar ortamında hesaplayarak bir araya getirdiler. Bu kadar fazla ışık kaynağının yaydığı enerjiyi üst üste bindirdiğinizde, evrenin tayfı tek bir birleşik renk algısı yaratıyor. Bilgisayar dilinde "#FFF8E7" koduyla ifade edilen bu renk, gözümüze bejin özel bir tonu olarak yansıyor.

Bu sıradan gibi görünen bej tonu, evrenin evrimi hakkında bize çok önemli detaylar veriyor. Evrenin rengi her zaman böyle değildi. Araştırmalar, bu birleşik rengin son 10 milyar yıl içinde giderek daha az mavi bir hale geldiğini gösteriyor. Genç ve aşırı sıcak yıldızlar yoğun bir şekilde mavi ışık yayarken, yaşlanan yıldızlar yavaş yavaş kırmızılaşıyor. Evrenin renginin zamanla kırmızıya kayması, evrendeki yıldızların artık yaşlandığını ve kırmızı yıldızların eskiye kıyasla daha baskın hale geldiğini doğruluyor.

Keşfedilen bu yeni renge isim bulmak için halka açık ufak bir yarışma da düzenlendi. Önerilen isimler arasında gökyüzü ve fildişi kelimelerinden türetilen "skyvory" veya evren ve bej kelimelerini birleştiren "univeige" gibi yaratıcı seçenekler vardı. Ancak kazanan isim, bildiğimiz kahve köpüğü rengine atıfta bulunan kozmik latte oldu. ☕

The Diary A CEO kanalından yayilanan Sabah ondan önce mutlaka bunu yapın. DR.Jeo Dispanza

Müziğin anlık olarak ortaya çıkışındaki yaratıcılık üzerine düşünelim. Fikirlerinizi yorumlarda bizimle paylaşın.

Bir müzisyen doğaçlama yaparken beynindeki öz denetim ve ödül süreçleri yaratıcılığını nasıl şekillendiriyor?