İspanyol araştırmacılar, Samanyolu Galaksisi'nin merkezine yakın moleküler bir bulutta, uzay boşluğunda ilk kez doğrudan bir şeker molekülü olan eritrülözü tespit etti. Nature Astronomy dergisinde yayımlanan bulgular, gezegenlerin oluşumundan önce dahi yıldızlararası ortamda karmaşık organik bileşiklerin sentezlenebildiğini gösteriyor. Bu keşif, yaşamın temelini oluşturan moleküler yapı taşlarının uzayda doğal süreçlerle üretilip gezegen sistemlerine hazır bir şekilde sunulabileceği hipotezini güçlendiriyor.

Icarus dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, Plüton'un yüzeyinde ilk kez heyelan kanıtı tespit etti. Uluslararası bir gezegen bilimciler ekibi, New Horizons uzay aracının Temmuz 2015'teki yakın geçiş sırasında çektiği yüksek çözünürlüklü görüntüleri yeniden inceleyerek üç çarpma krateri içinde toplam altı büyük heyelan belirledi.
Araştırmacılar, Dünya'daki heyelanların karakteristik işaretlerine benzer yapılar tespit etti: krater duvarlarının tepesinde hilal biçimli yaralar, yerinden kopmuş dev buz blokları ve krater tabanlarında uzanan enkaz yatakları. Ölçümler bu buz, kaya ve moloz kütlelerinin 1,5 ila 2,2 kilometre aşağı düşmeden önce yüzey boyunca 14,5 kilometreye kadar yayıldığını gösteriyor. En büyük heyelan yaklaşık 130 kilometrekarelik bir alanı örttü; bu, küçük bir şehri gömmeye yetecek bir büyüklük.
Heyelanlar daha önce Mars ve Ceres gibi güneş sistemi cisimlerinde de gözlemlenmişti; ancak Plüton'da bugüne kadar böyle bir kanıta rastlanmamıştı. Bu bulgu, Plüton'un sanıldığı gibi statik ve hareketsiz bir buzul dünyası olmadığını; aksine jeolojik süreçlerin yüzeyi şekillendirmeye devam ettiğini gösteriyor.
Araştırmacılar bunların Plüton'daki tek heyelanlar olmadığını da vurguluyor. Mevcut görüntülerin çözünürlüğü ek heyelanları doğrulamaya yetmiyor; daha yüksek çözünürlüklü kameralar ve topografik verilerle donatılacak gelecekteki görevler, yüzeyin çok daha dinamik bir geçmişe sahip olduğunu ortaya çıkarabilir.

NASA’nın OSIRIS-REx göreviyle Bennu asteroidinden getirilen örneklerde riboz ve glikoz dahil olmak üzere biyolojik açıdan kritik şekerler tespit edildi. Daha önce aynı örneklerde bulunan nükleobazlar ve fosfatlarla birleştiğinde, bu keşif RNA'yı oluşturmak için gereken tüm temel bileşenlerin Dünya'da yaşam başlamadan önce uzayda doğal yollarla mevcut olduğunu kanıtlıyor. Nature Geoscience dergisinde yayımlanan çalışma, Bennu'nun ana gövdesinin geçmişte suyla etkileşime girerek organik kimyasalları ürettiğini ve koruduğunu gösterirken, yaşamın kökeni araştırmalarında "ham madde" probleminin çözüldüğüne işaret ediyor.

"Gus" adıyla bilinen bir Tyrannosaurus rex iskeleti, 13 Temmuz'da Sotheby's'in New York ofisinde açık artırmaya çıktı. 19 milyon dolar başlangıç fiyatıyla öne çıkan iskelet için 20-30 milyon dolar tahmin ediliyor. Güney Dakota'nın Harding County bölgesinde 2021'de bulunan ve 2023'e kadar süren kazılarla çıkarılan Gus, yaklaşık 67 milyon yıl önce Geç Kretase döneminde yaşamış büyük bir yetişkin bireye ait. 11,5 metre uzunluğundaki iskelet, bugüne kadar bulunan en büyük ve en eksiksiz T. rex örneklerinden biri.
Fosil iskeleti bulunan ranchin sahibi Gary "Gus" Licking, kazı sürecinde hayatını kaybetti ve iskeleti tam olarak bir araya getirilmiş halde görme şansı bulamadı.
Paleontolog Scott Persons, bu tür satışların bilim dünyası için ciddi bir sorun oluşturduğunu vurguluyor: "Bu paralar kamuya açık bir müzede tüm bir araştırma programını finanse edebilir, yeni türlerin keşfedilmesini ve bulgularının sergilenmesini sağlayabilirdi." Fosil açık artırmaları bilim insanlarını rahatsız etmeye devam ediyor; çünkü özel ellere geçen örnekler araştırmacıların erişimine kapanabiliyor.
Karşılaştırma yapmak gerekirse 1997'de Sue adlı T. rex 8,4 milyon dolara satılmıştı; 2024'te ise Apex adlı stegosaurus 44,6 milyon dolarla tüm zamanların rekorunu kırmıştı.

ABD Federal İletişim Komisyonu (FCC), Reflect Orbital şirketinin Eärendil-1 adlı demonstrasyon uydusunun radyo operasyonlarını onayladı. Yaklaşık 18x18 metre boyutlarındaki yansıtıcı bir membrana sahip bu uydu, güneş ışığını Dünya'nın karanlık tarafına yönlendirmeyi hedefliyor. Bu onay, 50.000 uyduluk önerilen dev takımyıldızı için değil; yalnızca tek bir demonstrasyon görevi için geçerli.
Şirket bu teknolojiyi "talep üzerine güneş ışığı" olarak pazarlıyor. Önerilen kullanım alanları arasında güneş çiftliklerinin çalışma saatlerini uzatmak, gece tarım ve inşaat çalışmalarını aydınlatmak ve acil durumlarda enerji altyapısı olmayan bölgelere ışık sağlamak yer alıyor. Işıklı alan yaklaşık 5-6 kilometre genişliğinde olacak ve her kullanım yerel otoriteden onay alınarak belirli bir konumla sınırlandırılacak.
Astronomlar ve biyologlar sert itirazlarını sürdürüyor. Avrupa Güney Gözlemevi'nden Olivier Hainaut'nun 2026 modellemesine göre 5.000 Reflect Orbital uydusu gece gökyüzü arka plan parlaklığını yüzde 20-30 artırabilirken 50.000 uyduluk tam takımyıldızı bu artışı yüzde 200-300'e taşıyabilir. Öte yandan biyologlar, yapay gece aydınlatmasının hayvan göçleri, bitki döngüleri ve insan uyku düzeni üzerindeki etkilerini öne sürüyor.
Eärendil-1'in asıl önemi, bu tartışmaların henüz veriden yoksun olması. Uydu başarıyla yörüngeye yerleşirse astronomlar ilk kez gerçek parlaklık ölçümlerine ulaşacak ve şu ana kadar modellere dayanan tüm öngörüler somut verilerle sınanabilecek.