"İyi biriyle ol, seni feda etsin.
Kötü biriyle ol, dünyayı feda etsin"
Bu sözü uzun uzun düşündüm. İyi insanların en büyük iyiliği, erkek olsun dişi olsun, sahip olduğu herşeyi bir baskalari için feda etmeleri. En büyük kötülükleri de bu fedakarlığı fazla abartmaları.
Peki nedir iyilik ?
Biri için sahip olduklarını feda etmek mi yoksa sahip olduklarını feda ederek kendine yaptığı en büyük kötülük mü ?