Bilim insanları, tamamen yapay bileşenlerden oluşan ve beslenip büyüyerek bölünebilen SpudCell adlı sentetik bir hücre sistemi geliştirdi. BioRxiv üzerinde yayımlanan ancak henüz hakemli bir dergide değerlendirilmeyen çalışma, hücre döngüsünü laboratuvar ortamında "sıfırdan" gerçekleştiren ilk başarılı "bottom-up" (aşağıdan yukarıya) yaklaşım olarak dikkat çekiyor. Enerji üretimi gibi temel işlevlerden yoksun olan SpudCell'in, gelecekte ilaç, gübre ve plastik gibi endüstriyel ürünlerin biyolojik yollarla üretilmesinde kullanılacak bir "biyolojik fabrika" platformuna dönüştürülmesi hedefleniyor.

Physical Review Research dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, fiziğin en derin sorularından birine ilk kez deneysel bir yanıt sunuyor: Evrenin dışında hiçbir şey yoksa, zaman nereden geliyor?
Birmingham Üniversitesi'nden deneysel fizikçi Giovanni Barontini, mutlak sıfıra yakın soğutulan rubidyum atomlarından oluşan bir Bose-Einstein yoğuşmasını kullanarak kapalı bir kuantum sistemi oluşturdu. Bu sistem, tıpkı evren gibi dışarıda hiçbir referans saatine sahip değildi. Barontini, sistemi lazer ışığıyla iki yarıya böldü ve bir yarıyı kasıtlı olarak görmezden geldi; bu "karanlık sektör" olarak adlandırılan yarıya bakmamak, ona göre zamanın kaynağını oluşturuyordu.
Fikir şöyle işliyor: Zaman, evrenin temel bir bileşeni değil; sistemin içindeki parçaların birbirini "saat" olarak kullandığı ilişkisel bir süreç. Barontini, iki yarı arasındaki entropi (düzensizlik) akışını ölçerek tamamen içsel bir "entropik zaman" oluşturdu. Entropi akışı hızlandığında zaman hızlandı, yavaşladığında zaman yavaşladı, entropik değişim durduğunda zaman tamamen durdu.
Barontini'nin en şaşırdığı nokta, Schrödinger denklemini bu içsel zamanla türettiğinde sonuçların deneyi mükemmel biçimde yeniden üretmesiydi. Bununla birlikte zamanın yönünün (geçmişten geleceğe aktığı gerçeğinin) de aynı kaynaktan doğduğunu öne sürüyor: "Hem zaman hem de zamanın oku, belki de bilgisizlikten doğuyor."
Fizikçi, aynı deneysel araç setinin gelecekte kara delik analogları ve erken evren koşullarını simüle etmek için kullanılabileceğini vurguluyor.

SpaceX, 7 Temmuz 2026’da gerçekleştirdiği Transporter-17 göreviyle, California’dan fırlattığı Falcon 9 roketiyle 81 adet uydu ve yükü başarıyla yörüngeye yerleştirdi. Görev kapsamında Güney Kore'nin CAS500-4 yer gözlem uydusu yörüngeye taşınırken, roketin ilk aşaması okyanustaki insansız platforma başarıyla iniş yaptı. 2026 yılındaki 79. fırlatmasını gerçekleştiren SpaceX, paylaşımlı roket programı aracılığıyla küresel çapta çok sayıda yükü düşük maliyetle uzaya ulaştırma kapasitesini bir kez daha kanıtladı.

PNAS dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, Türkiye'nin Akdeniz kıyısındaki Üçağızlı II Mağarası'nda Neandertaller ile Homo sapiens'in birbirinden haberdar bir kültürü paylaştığına dair çarpıcı kanıtlar sunuyor. Kyoto Üniversitesi'nden Naoki Morimoto liderliğindeki uluslararası ekip, aynı mağarayı farklı dönemlerde kullanan iki insan türünün yaşam biçimlerini karşılaştırdı.
Fosil dişlerin iç yapısı analiz edilerek Neandertallerin yaklaşık 77.000 ile 59.000 yıl önce, Homo sapiens'in ise 59.000 ile 47.000 yıl önce mağarada yaşadığı belirlendi. Her iki türe ait katmanlarda şaşırtıcı bir devamlılık ortaya çıktı: Aynı hayvanların (yaban keçisi, alageyik, yaban domuzu) avlandığı, aynı yerel çakmaktaşı kaynaklarından aynı türde taş aletlerin üretildiği ve aynı tür deniz kabuklarının (Columbella rustica) süs amacıyla mağaraya taşındığı görüldü. Özellikle dikkat çekici olan, Neandertallere ait bir kabuğun kasıtlı olarak ısıtıldığının ve renginin değiştirildiğinin tespit edilmesi.
Araştırmacılar, iki türün aynı anda mağarada bulunmadığını ancak birbirinin kültürel birikiminden haberdar olmuş olabileceğini öne sürüyor. Bu bulgu, İsrail'deki Tinshemet Mağarası'nda daha önceden gözlemlenen benzer örüntülerle de uyum içinde; ancak Fransa'daki Mandrin Mağarası'ndan farklılaşıyor.
Bu tür bulgular, Neandertal soyu tükenene dek (yaklaşık 40.000 yıl önce) bu iki insan türü arasındaki gerçek farklılıkların ne olduğu sorusunu daha da gizemli kılıyor: Fosil kayıtlar onları birbirine bu kadar benzeteceğine, aralarındaki fark belki de henüz ortaya çıkarılamamış başka boyutlarda gizleniyor olabilir.

NASA, Ağustos 2027'de başlaması planlanan yeni simülasyon misyonu için gönüllü araştırma katılımcıları arıyor. "Ay ve Mars Keşif Analogu" adlı bu program kapsamında seçilen gönüllüler, Houston'daki Johnson Uzay Merkezi'nde bir yıl boyunca izole ve kısıtlı koşullar altında yaşayacak.
Program, NASA'nın daha önce yürüttüğü HERA (İnsan Keşif Araştırma Analogu) ve CHAPEA (Mürettebat Sağlığı ve Performansı Keşif Analogu) deneylerini tek bir bütünleşik misyonda birleştiriyor. Gönüllüler, HERA habitatını uzay gemisi olarak, CHAPEA habitatını ise yüzey üssü olarak kullanarak hem Ay'a hem de Mars'a aylarca süren simüle yolculuklar gerçekleştirecek. Bu süreçte sahte Mars yürüyüşleri yapacak, rover kullanacak ve artırılmış gerçeklik gözlükleriyle astronot görevlerini icra edecekler.
Araştırmanın temel hedefleri şunlar: Uzun süreli derin uzay görevlerinde mürettebat sağlığı ve performansını kaynak kısıtlamaları altında değerlendirmek; mürettebatın Ay ve Mars koşullarına nasıl adapte olduğunu incelemek; ve gelecekteki görevler için geliştirilen donanım, teknoloji ve protokolleri test etmek.
Başvurmak isteyenler için hem fiziksel hem de eğitim gereksinimleri aranıyor; adaylar çok günlü bir seçim sürecinden ve NASA'nın fiziksel ile psikolojik değerlendirmelerinden geçmek zorunda. Programa başvurmak için nasa.gov/hrp adresi ziyaret edilebilir.