2024 yılında New Jersey'de bir eve düşen ve sahipleri tarafından profesyonelce korunan Hillsborough meteoriti, yapılan analizlerle astrobiyoloji dünyasını hareketlendirdi. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, bu nadir CM tipi göktaşı, Dünya dışı amino asitler ve antik tuzlu su (brine) izleri taşıyor. Bennu ve Ryugu örnekleriyle karşılaştırıldığında daha çeşitli bir organik yapı sergileyen bu örnek, yaşamın temel yapı taşlarının ilkel göktaşları aracılığıyla erken Dünya'ya taşındığı teorisini güçlendiren en "saf" kanıtlardan biri olarak görülüyor.

Science dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, dışgezegen araştırmalarında bugüne kadarki en önemli kilometre taşlarından birine ulaştı: Yaşam için uygun sıcaklık aralığında (yaşanabilir bölgede) yer alan kayalık bir gezegende ilk kez atmosfer doğrudan tespit edildi. LHS 1140 b adlı bu gezegen, Dünya'dan 48 ışık yılı uzaklıkta bir kızıl cüce yıldızı yörüngesinde dönüyor.
Harvard Üniversitesi'nden Collin Cherubim liderliğindeki ekip, Şili'deki Magellan Gözlemevi'nin WINERED spektrografını kullanarak gezegenin atmosferinde helyum imzasını doğrudan tespit etti. Bu hem kayalık bir dışgezegendeki ilk doğrudan atmosfer tespiti hem de yaşanabilir bölgedeki kayalık bir gezegenin ilk kez atmosfere sahip olduğunun kanıtlanması anlamına geliyor.
Gezegenin demir çekirdeği olan kayalık bir yapısı var ve yıldızına olan mesafesi sıvı suyun yüzeyinde var olabilmesine olanak tanıyor. Araştırmacılar, tespit edilen helyumun ötesinde başka gazların da atmosferde bulunabileceğini ve gezegenin büyük ihtimalle önemli miktarda su içerdiğini öngörüyor.
Kızıl cüce yıldızların genellikle güçlü radyasyon patlamalarıyla çevrelerindeki gezegenlerin atmosferlerini söküp attığı biliniyordu. Ancak bu keşif, milyarlarca yıl boyunca bile atmosferlerin hayatta kalabileceğini kanıtlıyor. Öte yandan araştırmacılar gezegende yaşam olduğunu kesinlikle iddia etmiyor; ancak bu bulgu, "Yalnız mıyız?" sorusuna yanıt arayışında atılmış en heyecan verici adımlardan biri olarak tarihe geçiyor.

2024 yılında New Jersey'de düşüşünden hemen sonra kurtarılan "Hillsborough" meteoriti, NASA bilim insanları tarafından yapılan analizlerle Güneş Sistemi'nin kimyasal geçmişine ışık tutuyor. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, bu ilkel kaya parçasının içinde milyarlarca yıl önce aktif olan tuzlu su (brine) kanalları ve yaşam için kritik öneme sahip zengin amino asit envanteri bozulmadan keşfedildi. Çalışma, yaşamın temel yapı taşlarının ilkel asteroitler aracılığıyla gezegenlere nasıl taşındığını ve bu tür asteroitlerin Güneş Sistemi'nin ilk dönemlerinde ne kadar aktif olduğunu kanıtlıyor.

NASA'nın Curiosity gezgini, Gale Krateri'nin yeni bir bölgesini keşfederken yüzeyde daha önce hiç görülmemiş çarpıcı bir yapıyla karşılaştı: dev bir peteği andıran çokgen deseni. Mars'ta 14 yıldır görev yapan Curiosity'nin çektiği yakın çekim fotoğraflar ve daha önce elde edilen yörünge görüntüleriyle yapılan karşılaştırma, ekibi de şaşırttı.
NASA'nın bloguna göre yüzey, büyük bir Marslı petekmiş gibi çokgen yapılarla kaplıydı. Gezgin ilerledikçe bu çokgen sırtların daha aşınmış olduğu görüldü; çevrede ise koyu renk çakıl ve molozlar dikkat çekti.
Bilim insanları bu yapının nasıl oluştuğunu henüz açıklayamıyor. Dünya'da benzer geometrik desenler çamur kuruması ve çatlaması, mineral kristallenmesi ya da toprağın tekrar tekrar donup çözülmesiyle oluşabiliyor; ancak Mars'taki oluşumun bu süreçlerden hangisini ya da hangilerini içerdiği belirsiz. Mars'ın milyarlarca yıllık jeolojik tarihi göz önünde bulundurulduğunda volkanik aktivite, akan su, rüzgar erozyonu ve dramatik iklim değişimleri de etken olmuş olabilir.
Gizemi daha da derinleştiren koyu renk kayaçlar da merak uyandırıyor. Bunların üstteki jeolojik katmanlardan aşağı yuvarlanmış parçalar mı, uzak bir çarpma krateriyle savrulmuş malzemeler mi, yoksa doğrudan Mars'a düşmüş meteorit kalıntıları mı olduğu tartışılıyor. Nikel içeren meteoritlerin daha önce Mars yüzeyinde bulunmuş olması bu son olasılığı ilgi çekici kılıyor. Curiosity, önümüzdeki süreçte bölgede ölçümler yapmaya devam edecek.

İspanyol araştırmacılar, Samanyolu Galaksisi'nin merkezine yakın moleküler bir bulutta, uzay boşluğunda ilk kez doğrudan bir şeker molekülü olan eritrülözü tespit etti. Nature Astronomy dergisinde yayımlanan bulgular, gezegenlerin oluşumundan önce dahi yıldızlararası ortamda karmaşık organik bileşiklerin sentezlenebildiğini gösteriyor. Bu keşif, yaşamın temelini oluşturan moleküler yapı taşlarının uzayda doğal süreçlerle üretilip gezegen sistemlerine hazır bir şekilde sunulabileceği hipotezini güçlendiriyor.